"ஆஃபிஸ்ல இருந்து ஏன் லேட்டு?"

"அதான் சொன்னேன்ல‌.. க்ளைய‌ண்ட் கால் 11 ம‌ணிவ‌ரைக்கும் இழுத்துட்டாங்க‌.. இன்னைக்கு ஒரு மாட்யூல் லைவ் போகுது.. அதான் டென்ஷ‌ன்."

"த‌ண்ணி அடிச்சிட்டு வ‌ந்திருக்கியா?"

"இல்லைமா. அதான் கொஞ்ச நாள் முன்னாடியே ப்ராமிஸ் ப‌ண்ணேன்ல‌.
இனிமே ரெண்டு மாச‌த்துக்கு ஒரு த‌ட‌வை தான் அடிப்பேன். அதுவும் வீட்ல‌ உட்கார்ந்து. ப்ளீஸ் பிளீவ் மீ"

"என‌க்கு ந‌ம்பிக்கை இல்ல‌. கிங்க்ஃபிஷ‌ர் பீர் ஸ்மெல் அடிக்குது"

"உன்னோட‌ ஒரே தொந்த‌ர‌வா போச்சே. த‌ண்ணி அடிக்கிற‌தா இருந்தா, நைட் ஷிஃப்ட்ன்னு சொல்லிட்டு ஃப்ரெண்டு வீட்டுல‌ அடிச்சிட்டு காலைல‌ வ‌ர‌ மாட்டனா?" என்று சொல்லி கண்ணடித்துவிட்டு அவ‌ளைக் க‌ட்டிபிடிக்க‌ ட்ரை ப‌ண்ணினான்.

"இதுக்கு ஒண்ணும் கொற‌ச்ச‌ல் இல்ல.." என்று சிணுங்கிக் கொண்டே அனுமதித்துவிட்டு திடீரென்று கோபம் வந்தவளாக, அவனை தள்ளிவிட்டு "நான் இப்படி பண்றது தொந்தரவு இல்ல.. டே, உன‌க்கு லைஃப்ல‌ எதுவுமே சீரிய‌ஸ் இல்லியா? உருகி உருகி லவ் பண்ணி தான நாம கல்யாணம் பண்ணிகிட்டோம். நான் சொல்றத எதையுமே சீரியஸா எடுத்துக்க மாட்டியா?" என்றாள் ஹைடெசிபலில்.

"உன்ன‌ க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிகிட்டேனே.. அதுவே லைஃப்ல‌ நான் ப‌ண்ண‌ ரொம்ப‌ சீரிய‌ஸான‌ விஷ‌ய‌ம்.." என்று டையை கடுப்புடன் க‌ழ‌ற்றினான்.

"ல‌வ் ப‌ண்ற‌ பொண்ணை க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ற‌து சீரிய‌ஸான‌ விஷ‌யமா?"

"ஹ‌லோ மேட‌ம். எந்த‌ செஞ்சுரில‌ இருக்க‌ நீ.. இன்விடேஷ‌ன் கொடுக்கும்போது ஃப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாம் எப்படி கலாய்ச்சாங்க தெரியுமா.. ல‌வ் ப‌ண்ற‌ பொண்ணையே க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ற‌ மொத‌ ஆள் நீதான்டான்னு சொல்லி எல்லாரும் அசிங்க‌ப்ப‌டுத்திட்டாங்க‌.."

"அப்புற‌ம் எதுக்குதான்டா ல‌வ் ப‌ண்றீங்க?"

(டியூப் லைட் டியூப் லைட் என்று மனதுக்குள் முனங்கிக் கொண்டே)"உன‌க்குத் தான் சுத்த‌மா தெரிய‌ல‌.. ஊரு உல‌க‌த்த‌ பாரு.. பொண்ணுங்க‌ளே, க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்கிறேன்னு சொன்னா க‌ட் ப‌ண்ணிவிட்றாங்க‌.. ஒண்ணா சேர்ந்து ஊர் சுத்த‌ற‌துக்கும்,....... ச‌ரி விடு.. இதெல்லாம் உன‌க்கு தெரியாது. க‌ல்யாண‌த்துக்கு முன்னால‌ உன் கைய‌ பீச்ல‌ பிடிச்சு ந‌ட‌ந்து வ‌ந்த‌துக்கே, ஒரு வார‌ம் பேசாத ஆளுக்கெல்லாம் சுட்டாலும் புரியாது" சொல்லிக் கொண்டே ஷார்ட்ஸ்க்கு மாறியிருந்தான்.

"அப்புற‌ம் எதுக்குதான்டா என்ன‌ ல‌வ் ப‌ண்ணே?"

சிரித்துக்கொண்டே "டூ லேட். லைஃப் சென்ட‌ன்ஸ். இனிமே நோ யூஸ்? என்ன‌ டின்னர்?"

ரொம்ப‌ க‌டுப்பாகி, "அப்ப‌வே சொல்லி இருக்க‌லாம்ல‌.. டின்னரும் கிடையாது. ஒண்ணும் கிடையாது. என‌க்கு தெரிஞ்சாக‌ணும்?.. இப்ப‌வே.."

"உன் க‌ல‌ரை பாத்தும், மீட்டிங்க்ல ரொம்ப‌ க‌ரேஜா த‌ஸ் புஸ்ஸுனு பேசுற‌த‌ பாத்தும் தான், இப்ப‌ அது எதுக்கு.. பசிக்குதுடி..ப்ளீஸ்டி.. என் செல்ல‌ம்ல?" என்று கொஞ்சினான்.

"ஓ, இவ‌ளே க‌ருப்பா இருந்தா திரும்பி பாத்து இருக்க‌ மாட்டேளே? அப்ப‌டி என்ன‌டா இருக்கு இந்த‌ க‌ல‌ர் தோல்ல.. அது ஏன் ஒருத்தனுக்கும் க‌றுப்பா இருக்கிற‌ எவ‌ளையும் பிடிக்க‌ மாட்டீங்குதுன்னு தெரிய‌ல‌?"

"இப்ப‌ உன‌க்கு என்ன‌ பிர‌ச்சினை? நான் லேட்டா வ‌ந்த‌தா? த‌ண்ணி அடிச்சேன்ங்கிற‌ ச‌ந்தேக‌மா? உன்ன‌ லவ் & கல்யாணம் ப‌ண்ண‌தா? இல்ல‌ ஊர்ல‌ இருக்கிற‌வன் எவனும் க‌றுப்பா இருக்கிற‌ பொண்ண‌ ல‌வ் ப‌ண்ணாத‌தா?"

"என்ன‌ பாத்தா ப்ராப்ள‌ம் மேக்க‌ர் மாதிரி தெரியுதா யூ பெக்கர்? ஓ.கே. லீவ் இட்.. க‌ல்யாண‌த்துக்கு முன்னால‌ வ‌ரைக்கும் நிலா, இத‌ழ், முத்த‌ம்ன்னு க‌விதையா கொட்டுனீயே. இப்ப‌ ஏன் எல்லாம் DRY ஆயிடுச்சா?"

"கூல் ஹனீ.. பை தி வே.. குட் கொஸ்டின்" அப்ப‌டியே அவ‌ளை தோளை பிடித்து டைனிங் ஹாலில் உட்கார‌ வைத்துவிட்டு, "அப்பா காசுல டாஸ்மாக் பார்ல‌ போய் ச‌ண்டை போட்டு பிடிச்ச‌ பிராண்ட் பீர் ச்சில்ன்னு கூலிங்கா வாங்கி அடிக்கிற‌துக்கும், 20 பீர் பாட்டில்ல‌ வீட்டு ஃப்ரிட்ஜ்ல‌ வ‌ச்சி தோணும்போதெல்லாம் அடிக்கிற‌துக்கும் வித்தியாச‌ம் இல்லீயா?" என்றான் ஹாட்பாக்ஸில் எடுத்த சப்பாத்தியை மென்று கொண்டே..

"நான் என்ன கேட்டேன்? நீ என்ன‌ சொல்ற...." சில விநாடிக‌ளுக்கு பிற‌கு.. மாரிய‌ம்மான் கோவில் பூஜையில் சாமி வ‌ந்த‌வ‌ளாக‌, "அப்ப அதுக்கு தான் லவ் பண்ணீயா? செக்ஸ் தான் லைஃபா? இப்ப‌ எல்லாம் முடிஞ்சிடுச்சா?" என்று க‌த்திக் கொண்டு மேஜையில் இருந்த‌ எல்லாத்தையும் த‌ட்டி விட்டாள்.

அவ‌ன் செல்லில் SMS 'பீப் பீப்' என‌ அடித்த‌து.

அவ‌ள் எடுத்து பார்த்தாள். "Have you safely reached home? No hangover right?" அவ‌ன் உயிர்த்தோழ‌னிட‌ம் இருந்து.

"பொய், பொய், வாயை தொற‌ந்தாலே பொய். த‌ண்ணி அடிக்க‌லைன்னு பொய். இப்ப‌ நானும் தேவையில்லை. இனிமே நான் உன்கூட‌ ஒண்ணா வாழ்ந்தா, அது அசிங்க‌ம். " என்று அழுதுகொண்டே மொபைலை அவன் மூஞ்சியில் தூக்கி எறிந்தாள். பெட்ரூம் போய், மூட்டையைக் க‌ட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவ‌னுக்கு ஒண்ணும் புரிய‌வில்லை. செல்போனைப் பார்த்தான். உயிர்ந‌ண்ப‌ன், எட்ட‌ப்பன் ஆனான். அடித்த‌து எல்லாம் இற‌ங்கிவிட்ட‌து. அவ‌ளை க‌ன்வின்ஸ் ப‌ண்ணி தோற்றுப் போய்விட்டான். கோய‌ம்புத்தூர் போய்விட்டாள்.

()

அவ‌ள் வீட்டிற்கு கால் ப‌ண்ணினான். காலில் விழாத‌ குறையாக‌ கெஞ்சினான். ச‌னிக்கிழ‌மைக்குள் வ‌ர‌வில்லையென்றால், மார்னிங் அங்கே இருப்பேன் என்று காலில் விழுந்து விட்டான்.

()

வெள்ளிக்கிழ‌மை ஈவினிங் ஆஃபிஸ் முடிந்து வீட்டுக்கு வ‌ந்து சேர்ந்தான். ஹால் க்ளீனாக‌ இருந்த‌து.

அட்டகாச‌மான‌ சேலையில், த‌லை நிறைய‌ ம‌ல்லிகைப்பூவுட‌ன் அவ‌ள் நேரே வ‌ந்தாள்.

"ஹேய் டார்லிங்.." என்று ஓடிப்போய் க‌ட்டிபிடித்து மேலே தூக்கினான்.

"என்ன‌ திடீர் ச‌ர்ப்ரைஸ்? உங்க‌ப்பா தொர‌த்தி விட்டுட்டாரா?"

லேசாக‌ முறைத்துக் கொண்டு, "எல்லாமே காமெடி தான் உன‌க்கு. ஐ ஹேவ் டூ குட் நியூஸ்!"

"ந‌ம்ம‌ க‌ல்யாண‌ நாளா? இல்லையே அதுக்கு இன்னும் மூணு மாச‌ம் இருக்கு. என் ப‌ர்த்டே இல்ல‌.. உன் ப‌ர்த்டே, நான் ம‌ற‌ந்து இருந்தா செருப்பால‌ அடிப்ப‌?.. பின்ன‌. ம்ம்ம்... யா.. நான் உன்கிட்ட‌ ல‌வ் ப்ரோப்ப‌ஸ் ப‌ண்ன‌ டேட் தான‌?"

"நோ. இன்னிக்கு‌ நான் கொடுத்த‌ ப்ராமிஸ்ப‌டி, நீ த‌ண்ணி அடிக்க‌வேண்டிய‌ டியூ டேட்"

"ஹேய் கமான். ஸாரி டியர். நான் இன்னிக்கு அடிக்க‌ல‌.. நான்தான் பொய் சொல்லி அன்னைக்கே அடிச்சிட்டேன்ல‌. ப்ளீஸ்."

"ப‌ர‌வாயில்ல‌. இன்னிக்கி நீ அடிக்க‌லாம். எங்க‌ப்பாகிட்ட‌ ச‌ண்டை போட்டு கேன்டீன்ல இருந்து ஹை குவாலிட்டி மிலிட்ட‌ரி ச‌ர‌க்கு வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன்."

"என்ன‌ ஹ‌ர்ட் ப‌ண்றே. நோ. ஐ கான்ட்." என்றான் வீராப்புடன்

"இல்ல‌. நீ அடிச்சா தான், அடுத்த‌ குட் நியூஸ‌ சொல்வேன்.."

இதுல ஏதோ உள்குத்து மாதிரி தெரியுதே என‌ தாடையை த‌ட‌விக் கொண்டே, "அடிக்கும்போது, இது தான் லாஸ்ட் டைம்னு சொல்ல‌ மாட்டியே"

"குடிகார‌ன் புத்தி உன்னைவிட்டு போகுதான்னு, பாரு" என்று சொல்லிக் கொண்டே முத‌ல் லார்ஜை ஊற்றிக் கொடுத்தாள்.

த‌லைவ‌ர் ஒரே கல்ப்பில் அடித்துவிட்டு, "இப்ப‌ சொல்லுமா, செல்ல‌ம்?"

அநியாய‌த்துக்கு வெட்க‌ப்ப‌ட்டாள். த‌லையைக் குனிந்து கொண்டாள். "ந‌வ், ஐயாம் டூ"

"வாட்?"

"மை டியர், டியூப்லைட் புருஷா! நீ அப்பா ஆயிட்டே" என்று காதைக் க‌டித்தாள்.

"ஹேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்.. ரிய‌லிலிலிலிலி....." என்று ச‌ந்தோஷ‌த்தில் க‌த்திக் கொண்டு, அவ‌ளை அலேக்காக‌ தூக்கிக் கொண்டு பெட்ரூமுக்கு ஓடினான்.

***********************

கணேஷ்க்கு வீட்டில் பெண் பார்த்துவிட்டார்கள். அந்த பெண் பெயர் சியாமளா அவனுடன் ஒன்றாக வேலை பார்க்கிறாள். சியாமளா, திமிர் பிடித்த பெண் என்று கேள்விப்பட்டால் கூட பரவாயில்லை. நேராக பார்த்து பேசி, டென்ஷன் டரியல் ஆகியிருந்தான். (எவ்வளவு டென்ஷன் என்றால் இங்கே போய் பார்க்கவும்)

இப்போது அவன் நம்பிக்கை எல்லாம் அப்பா, அம்மாவிடம் பேசி இந்த சம்மந்தத்தை இத்தோடு நிறுத்துவதில் தான் உள்ளது. தனியாக கிச்சனில் இருந்த அம்மாவிடம், அஸ்திரத்தை ஆரம்பித்தான்.

"ம்மா, இந்த பொண்ணு வேணாம்மா. ரொம்ப குண்டா இருக்கா? நான் தான் சொன்னேன்ல, எனக்கு ஒல்லியான பொண்ணுதான் வேணும்"

ஃபோட்டோவை வாங்கி பார்த்துவிட்டு,"இவ குண்டா? ஆடிக்காத்துல பறந்துபோற மாதிரி இருக்குறவ தான் வேணுமா? லூசாடா நீ. பரிமளா சித்திய பார்த்த‌து இல்லையா?"

"யாரு அவங்க?"

"அதான்டா, திருமங்கலம் குண்டு சித்தி"

"ஆமா"

"அவ சின்ன வயசுல எப்படி இருந்தா தெரியுமா? முருங்கைக் காய் மாதிரி ஒல்லியா இருந்தா? இப்ப பாரு, அவ பேரே குண்டு சித்தின்னு சொல்றோம். கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் எல்லா பொண்ணுங்களும் கண்டிப்பா குண்டு ஆயிடுவாங்க. ஒல்லியான பொண்ணுங்க தான் ரொம்ப ஃபாஸ்ட்டா குண்டு ஆவாங்க. மனசை போட்டு குழப்பிக்காதடா"

"அம்மா, நான் சொல்றது ஸ்லிம்மா, ஸ்ட்ரக்சர்டா... ம்மா ப்ளீஸ் அதெல்லாம் உங்களுக்கு சொன்னா புரியாது. அதுவும் இல்லாம இவ ரவுடிமா. என்கூட தான் வேலை பாக்குறா"

"ஓ.. அப்படியா.. ரொம்ப நல்லதா போச்சி. கண்ணா,சொல்றத கேளு ரொம்ப நல்ல இடம், நல்ல் குடும்பம்டா. வீணா மனசைப் போட்டு குழப்பிக்காத. போ, ஈவ்னிங் போறதுக்கு கெளம்பு"

அம்மாவிடம் திட்டம் பலிக்காது. வேற வழி இல்லை, அப்பா காலிலாவது விழுந்து இதை நிறுத்த வேண்டும்.

ஹாலில் உட்கார்ந்து டி.வி. பார்த்துக் கொண்டிருந்தவரிடம்,

"அப்பா, இந்த பொண்ணு சம்மந்தம் வேணாம்ப்பா ப்ளீஸ்!"

"ஏன்டா, இப்ப போய் சொல்ற?"

"ஒரு வாரம் முன்னால நீங்க அனுப்பினத, நேத்து தான் நேர்ல பாத்தேன். என் புது ஆஃபிஸ்ல தான் வேலை பாக்குறா. சரியான திமிர் புடிச்ச பொண்ணுன்னு கேள்விப்பட்டேன். ப்ளீஸ் வேணாம்ப்பா"

"ஓ.. ரொம்ப நல்லதா போச்சி"

(ஏன் சொல்லி வச்சதுபோல‌ ரெண்டு பேரும் ஒரே மாதிரி ரியாக்ட் பண்றீங்க)

"அதெப்படிடா, ரெண்டே நாள்ல ஒரு பொண்ணைப் பத்தி இம்ரெஸ்ஷன் டெவலப் பண்ணுவ"

"அப்பா... அவ நான் தான் மாப்பிள்ளைன்னு தெரிஞ்சதும், என்னை லஞ்ச் கூப்பிட்டுப் போய் செமத்தியா கலாசிட்டா.. பெண்ணுரிமை, ஆண்கள் அதிகாரம்ன்னு விட்டு விளாசிட்டு கடைசில நான் தான் கல்யாண பொண்ணுன்னு சொல்றா. எனக்கு பேச்சு மூச்சே நின்னு போச்சி"

"ஹா ஹா.. ரொம்ப தெளிவான பொண்ணு தான். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி உங்க அம்மாவோடா இன்னோசன்ட் முகத்த வச்சி தான் கட்டிக்கிட்டேன். ஆனா அதுக்கு அப்புறம் உரிமை, அதிகாரம்,ராஜ்யம் எல்லாம் அம்மா தான். எல்லாமே என்கிட்ட ஒரு ஃபார்மலிட்டிக்கு தான் கேட்பா. அந்த வகைல நீ கொடுத்து வச்சவன்டா. சியாமளா ரொம்ப தெளிவா முன்னாடியே உன்கூட வெளில வந்து பேசி இருக்கா, என்ஜாய்"

"நீங்க‌ காமெடி ப‌ண்ற‌துக்கு இது தான் டைமா? இது என் வாழ்க்கை பிர‌ச்சினைப்பா. க‌ல்யாண‌த்துக்கு அப்புற‌ம் ஆஃபிஸ்ல‌ இருந்தே லேட்டா ப‌தினோரு ம‌ணிக்கு வ‌ந்தா சாப்பாடு கூட போட‌ மாட்டா. 'நீங்க‌ வ‌ர்ற‌ வ‌ரைக்கும் நான் ஏன் வெயிட் ப‌ண்ண‌னும், உங்க‌ளுக்கு நான் ஏன் சாப்பாடு போட‌ணும். இது கூட‌ கால‌ங்கால‌மா ஆண்க‌ள் மனைவி மீது ந‌ட‌த்தும் அட‌க்குமுறைக‌ளில் ஒன்னு'ன்னுனு மேடைல‌ பேசுற‌ மாதிரி பேசுவா"

"ஒண்ணும் க‌வ‌லைப்படாத‌டா. க‌ல்யாண‌த்துக்கு அப்புற‌ம் உன்னைய‌ ப‌ட்டினியா தூங்க‌விட‌ மாட்டா"

"வாட்? ஏதோ ட‌புள்மீனிங்ல‌ பேசுற‌ மாதிரி இருக்கே" முன‌கினான். பின் சத்தமாக‌ "அப்பா, நான் சொல்ற‌து உங்க‌ளுக்கு புரிய‌வே இல்லையா?"

"நீ போய் கெள‌ம்பு. க‌ல்யாண‌த்துக்கு அப்புற‌ம் சியாமளா ஆஃபிஸ் போக‌மாட்டாள்ன்னு சொல்லிட்டாங்க"

"ஐய‌ய்யோ.. 24 ம‌ணிநேர‌மும் வீட்ல‌ தான் இருப்பாளா? நான் செத்தேன்" என்று அய‌ர்ச்சியாய் ந‌ட‌ந்தான்.

பெண் பார்க்கும் ப‌ட‌ல‌ம் ந‌ட‌ந்து கொண்டிருந்த‌து. த‌லையைக் கீழே குனிந்த‌வ‌ன், அரைம‌ணிநேர‌மாய் நிமிர்ந்துகூட‌ பார்க்க‌வில்லை. பெரிய‌வ‌ர்க‌ள் தான் பேசிக்கொண்டிருந்த‌ன‌ர்.

சியாம‌ளா அப்பா, "கணேஷ், பொண்ணுகூட‌ த‌னியா 5 நிமிஷம் பேசுறீங்க‌ளா?"

(அய்யோ, த‌னியா பேசி நானே என‌க்கு சூனிய‌ம் வ‌ச்சிக்க‌வா, நான் மாட்டேன்) "இல்ல‌ங்க‌, ப‌ர‌வால்ல‌" குனிந்த‌ த‌லையை நிமிர‌வே இல்லை.
"அட‌, கூச்ச‌ப்ப‌டாதீங்க‌ மாப்ள‌, போய் பேசுங்க‌, நாங்க‌ எதுவும் சொல்ல‌ மாட்டோம்" சொல்லி அவ‌ரே சிரித்துக்கொண்டார்.

(மாப்ள‌யா???? ஆஹா முடிவே ப‌ண்ணிட்டாய்ங்க‌ளா?)எழுந்து போனான்.
மொட்டைமாடிக்கு அனுப்புனா கூட அப்ப‌டியே கீழே குதிச்சி எஸ்கேப் ஆக‌லாம். இவிங்க‌ என்ன‌ பெட்ரூமுக்கு அனுப்புறாய்ங்க‌. ச‌ம்திங் ஃபிஷ்ஷி, குழ‌ம்பினான் க‌ணேஷ்.

உள்ளே போனான். வ‌ந்த‌ வேக‌த்தில் க‌த‌வு மூடிக் கொண்ட‌து. க‌த‌வில், ஒரு ச்சின்ன‌க் குழந்தை, வாயில் விர‌ல் வைத்து மூடி "Oh My GOD!" என்று சொன்ன‌ வால்பேப்ப‌ர் க‌ண்ணுக்குப் ப‌ட்ட‌து.

"ஆஹா ச‌குன‌மே ச‌ரியில்லையே" மைண்ட் வாய்ஸ்
சியாம‌ளாவைப் பார்த்தான். இவ‌னுக்கு பிடித்த‌ ஃப்ளூ க‌ல்ரில் டார்க் பார்ட‌ர் வைத்த‌ ப‌ட்டுபுட‌வையில் ஜெக‌ஜோதியாக‌ இருந்தாள். த‌லையைக் கீழே குனிந்து இருந்தாள். கால் விர‌ல்க‌ளை புட‌வை மூடியிருந்த‌து.

"ஓ. வெட்க‌ப்ப‌டுறா போல கள்ளி, எமகாதகி. க‌ணேஷ் உஷார். புடிக்க‌லைன்னு நேரா சொல்லிட்டு எஸ்கேப் ஆகிடு" தீர்மானித்தான்.

தொண்டையை செருமிக் கொண்டே, "இங்க‌ பாருங்க‌, உங்க‌ளுக்கும் என‌க்கும் செட் ஆகாது. நீங்க‌ உங்க‌ ரேஞ்சுக்கு ஏத்த‌ ந‌ல்ல‌ மாப்பிள்ளையா பாத்து செட்டில் ஆகிக்கோங்க‌. என்னை விட்ருங்க‌. நீங்க‌ளே உங்க‌ அப்பா, அம்மாகிட்ட 'என்ன பிடிக்கலை'ன்னு சொல்லி நிறுத்திடுங்க‌" த‌ம் பிடித்து விடாம‌ல் பேசினான்.

""

"என்ன‌ங்க‌ எதுவும் பேச‌ மாட்டேங்குறீங்க"

"ம்ம் ச‌ரி"

"ரிய‌ல்ல்ல்லீ. தேங்க்ஸ்ங்க. Thanks a Lot" என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பி பார்க்காம‌ல் க‌த‌வை நோக்கி ஓடினான்.

"ஒரு நிமிஷ‌ம்"

("ஆஹா, விட‌மாட்டேங்கிறாளே") திரும்பாம‌ல் க‌த‌வைப் பார்த்து நின்றான்.

"I Love You!"

க‌த‌வில் அந்த‌ குழ‌ந்தை இவ‌னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த‌து.

************************
கணேஷ்-சியாமளா.. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
************************

வீட்டு முற்றத்தில் பூத்த ஒற்றை ரோஜா மொட்டு

புதிய டூ வீலரின் பில்லியன் சீட்

பூஜையறையின் குத்துவிளக்கு

ஃபோட்டோ இல்லாத புதிய ஃபோட்டோ ஃப்ரேம்

செஸ்போர்டின் எதிரே காலியான குஷ‌ன் சீட்

கிங்க் ஃபிஷர் ஃபில்டர் சிகரெட் பாக்கெட்

ஃபிரிட்ஜில் ரெண்டு கிங்ஃபிஷ‌ர் பீர் பாட்டில்

டேபிளில் பெட்காஃபி குடிக்க ரெண்டு புதிய மக்

தின்று தின்று வளர்த்த தொப்பை

விசாலமான இரட்டை படுக்கை அறை

அனைத்தும்
முறையே
வாங்குவ‌த‌ற்கும்
அணைப்பதற்கும்
ஒளிர்வதற்கும்
நிர‌ப்புவ‌த‌ற்கும்
ஆடுவதற்கும்
நிறுத்துவ‌த‌ற்கும்
உடைப்பதற்கும்
கொடுப்ப‌த‌ற்கும்
க‌ரைப்ப‌த‌ற்கும்
க‌ரைவ‌த‌ற்கும்
காத்திருக்கிறேன்
உன‌க்காக‌
காத‌லி!
சீக்கிர‌ம்
காத‌லி!

********************************(ப்ளீஸ், என்னை யாராவது தடுத்து நிறுத்துங்க... என்னை பார்த்தா எனக்கே பயமா இருக்கு.)
********************************

கார்த்திக், "சுப்பு, உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்லணும்னு நெனச்சிக்கிட்டு இருந்தேன். இன்னிக்கி சொல்ல முடியல. முடிஞ்சா நாளைக்கி சொல்றேன். பஸ் வந்திடுச்சி.. பை"

சுப்புவுக்கு லேசாக வெட்கம் எட்டிப் பார்த்தது. "நானும் உன்கிட்ட சொல்லணும்னு நெனச்சிக்கிட்டு இருந்தேன். நாளைக்கி பேசலாம். பை டா"

இர‌வு 11 ம‌ணி தாண்டி ஓடிக்கொண்டு இருக்கும்போது திடீரென‌ ஹேங்க் ஆகிவிட்ட‌து. யெஸ். சுப்புவுக்கு உல‌க‌ப் ப‌ந்து காலுக்கு கீழே ந‌ழுவி விழும் போல‌ ஒரு ப‌ர‌வ‌ச‌ம். யெஸ் யெஸ். கார்த்திக்கிட‌ம் இருந்து ஒரு எஸ்.எம்.எஸ். இத்த‌னை நாளாய் அவ‌னிட‌ம் சொல்லிவிட‌ வேண்டும் என‌ துடியாய் துடித்துக் கொண்டிருந்த‌ மூன்று வார்த்தைக‌ள். "மின்னல் ஒரு கோடி எந்தன் வழி தேடி வந்ததே... உன் வார்த்தை தேன் வார்த்ததே" என ஹரிஹரன் பெண்குரலில் சுப்புவுக்காக பாடிக் கொண்டிருந்தார். ப‌ச‌ங்க‌ ப‌ச‌ங்க‌ தான், லவ் ப்ரோப்பஸ் பண்றதுல்ல . ஆனா, "I Love U"ன்னு சிம்பிளா எஸ்.எம்.எஸ்ல‌ முடிச்சிட்டானே? கால் ப‌ண்ணிப் பார்க்க‌லாம்.

"ஹாய் டா"

"ஹாய் சுப்பு, என்ன திடீர்ன்னு இந்த நேரத்துல ஃபோன்?"

(அடப்பாவி, ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி பேசுறான். ஒருவேளை நான் பேசணும்ன்னு வெயிட் ப‌ண்றான்னோ?)

"ஒண்ணும் இல்ல‌. உண்மையா அந்த‌ எஸ்.எம்.எஸ்?"

"எது?"

"இப்ப அனுப்புனேல்ல‌. அந்த‌ I love you எஸ்.எம்.எஸ்"
ஹ்ஹா ஹா ஹ்ஹா என அவ‌ன் அதிர‌ அதிர‌ சிரித்த‌து ஃபோன் வ‌ழியே அவ‌ளுக்கு இடியாக‌ வ‌ந்த‌து.

"அத‌ ஃபுல்லா ப‌டிக்க‌லையா? ஃப‌ர்ஸ்ட் அத‌ ப‌டிச்சிட்டு வா. நான் லைன்ல‌யே இருக்கேன்"

I love U




Not only U, Also V, W, X, Y,Z
Sender:
Karthik
+9198888888888

அவ‌ளுக்கு வெட்க‌ம், அவ‌மான‌ம் எல்லாம் ஒரே நேர‌த்தில் பிடுங்கித் தின்ற‌து. ஒரே செக‌ண்டில் ஒரு வ‌ழியாக‌ சமாளித்துக் கொண்டு, அவ‌ளும் ஃபோனில் சிரித்தாள்.

"ஃபுல்லா ப‌டிக்காம‌ தான் ஃபோன் ப‌ண்ணியா?"

"இல்ல‌.. ஆமா.."

"ஆமாவா, இல்லியா?"

"இல்ல‌ எஸ்.எம்.எஸ் வ‌ந்த‌துல‌, அதான் நீ முழிச்சி இருப்பேன்னு கால் ப‌ண்ணேன்." உஸ்ஸ்ஸ்ஸ் அப்பாடா...

"இதையே ஏன் முத‌ல்ல‌யே சொல்லாம, உண்மையான்னு கேட்ட‌?" ம‌ட‌க்கியே விட்டான்.

"ச்சும்மா தான். உன‌க்கு இந்த‌ எஸ்.எம்.எஸ் யாரு அனுப்புனா?"

"உன் ஃப்ர‌ண்ட் காய‌த்ரி தான் அனுப்புனா. ஆனா நான் உன்னை மாதிரி எல்லாம் தாம் தூம்னு குதிக்க‌ல‌ப்பா"

"அவ‌ளா??? அவ‌ எதுக்கு உன‌க்கு அனுப்புனா?"

"ஃபார்வ‌ர்டு எஸ்.எம்.எஸ் தான. யார் யாருக்கு அனுப்புனா என்ன‌?"

"ச‌ரி, நான் என்ன‌ தாம் தூம்ன்னு குதிச்சேன். நீ எப்ப‌டி அப்ப‌டி சொல்ல‌லாம்?"

"குதிச்ச in the sense உன்ன மாதிரி நான் அவ‌ளுக்கு ஃபோன் ப‌ண்ணி உண்மையா?, யாரு அனுப்புனான்னு எல்லாம் ஃபோன் ப‌ண்ணி டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்ண‌ல‌"

"டார்ச்ச‌ரா? ஸோ, ஃபைன‌ல்லா நான் என்ன‌ சொல்ல‌ வ‌ர்றேன்னு உன‌க்கு புரிய‌ல‌?" குஷி ப‌ட‌த்து மொட்டை மாடி சீனில் ஆக்ரோஷ‌மாக‌ இருந்து திடீரென‌ சென்டிமென்டில் க‌ண்ணீர் உடையும் ஜோதிகா போல் ஆனாள்.

"புரிய‌லையே. நீ சொன்னா தான புரியும்"

"உன‌க்கு புரியும். ஆனா ந‌டிக்கிற‌. ஓ.கே. காலேஜ் முடிஞ்சி கெள‌ம்பும்போது ஏதோ முக்கிய‌மா சொல்ல‌ணும்ன்னு சொன்னியே. என்ன‌ அது?"

"ஓ.. அதுவா.. நீ கொஞ்சம் குண்டு தான், ஆனா இன்னிக்கி போட்டிருந்த சுரிதார்ல‌ ரொம்ப‌ குண்டா இருக்கிற‌ மாதிரி இருந்த‌, அதான் இனிமே அத‌ போடாத‌ன்னு தான் சொல்ல‌ நென‌ச்சேன். இது முக்கியாமான விஷயம்ன்னு நான் சொல்லலை. டவுட்டா இருந்த மேல போய் படிச்சி பாரு ஸாரி, நல்லா யோச்சி பாரு"

"ஓ. இத‌த் தான் சொல்ல‌ணும்னு நென‌ச்சியா?

"ஆமா.."

"நானும் ஏதோ சொல்ல‌ணும்ன்னு சொன்னேன்னே, அது என்ன‌ன்னு கேட்க‌ மாட்டியா?"

"முக்கிய‌மான‌ விஷ‌ய‌மா இருந்தா தான் நீயே சொல்லி இருப்பீயே?"

"ஓ, யெஸ்.... இப்ப‌க் கூட‌ கேட்க‌ மாட்டில்ல‌"

"என்ன‌ தான் உன‌க்கு ப்ராப்ள‌ம்? ஏன் இப்ப‌டி சுத்தி வ‌ளைச்சி டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்ற? ச‌ரி சொல்லு"

"ஒண்ணும் இல்ல சாமி. யாரும் உன்னை டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்ண‌ல‌.. போய் தூங்கு"

"ஹேய், ஏன் ரொம்ப‌ அப்செட்டா இருக்க‌. கூல் ட‌வுன். Digital Communication assignment முடிச்சிட்டியா?"

"ப்ளீஸ் கார்த்திக், நாம‌ நாளைக்கி பேச‌லாம். குட் நைட்"

"ஏய் சுப்பு........"

டிங்.. டிங்.. டிங்..

"ஏன் இப்ப‌டி இவ‌ன் டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்றான். வேணும்ன்னே ப‌ண்றான்னா? இல்லை என்ன‌ சுத்த‌ விடுறான்னா?" க‌ர்ச்சீப்பை எடுத்து க‌ண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டாள்.

கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்... கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்..

1
New Message
Recieved

ஓப‌ன் ப‌ண்ணினாள்.

"I Love you"

Sender:
Karthik
+919888888888

நாலுவாட்டி மேலேயும் கீழேயும் ஸ்க்ரோல் ப‌ண்ணி பார்த்தாள். உண்மையிலேயே ம‌றுப‌டியும் ஆன‌ந்த‌த்தில் குதிக்க ஆர‌ம்பித்தாள். "ஆனா நான் கால் ப‌ண்ண மாட்டேன். என்னை எப்ப‌டி அழ‌ வ‌ச்சான் ராஸ்க‌ல்" செல்போன் டிஸ்பிளே செக் ப‌ண்ணிக் கொண்டே இருந்தாள்.

அவ‌ன் கால் ப‌ண்ண‌வே இல்லை. அவ‌ளுக்கு இருப்பு கொள்ள‌வில்லை.

2 நிமிட‌ம் 42 செக‌ண்ட் க‌ழித்து, சுப்புவே ப‌ண்ணினாள்.

"என்ன‌ சுப்பு?"

ஐய‌ய்யோ, ம‌றுப‌டியும் ஒண்ணுமே ந‌ட‌க்காத‌ மாதிரி கேக்குறான்னே. ம‌றுப‌டியும் இன்பாக்ஸை செக் ப‌ண்ணினாள். அவ‌ன் தான், அவ‌னே தான். அப்புற‌மும் ஏன்?

"இல்ல‌.. எஸ்.எம்.எஸ்?"

"ஆமா. இப்ப‌ அதுக்கு என்ன‌?"

"......."

"என்ன‌டி, இப்ப‌ உண்மையான்னு கேட்க‌ மாட்டியா? இப்ப‌டி சிம்பிளா முடிக்கிற‌துக்கு ஏன் அவ்வ‌ள‌வு எமோஷ‌னல் ஆன‌. இடியட்,"

"நாயே, யாரை பார்த்து டி போட்டு கூப்பிடுற‌.. நான் உன்னை ல‌வ் பண்றேன்னு யாரு சொன்னா?"

"அப்ப‌டியா, ஸாரி, அது காய‌த்ரிக்கு அனுப்ப‌ வேண்டிய‌து. உனக்கு அனுப்பிட்டேன்"

"நேர்ல‌ பாக்கும்போது, செருப்பால‌ அடிப்பேன்"

(ச‌ரி போங்க‌ பாஸ், அந்த மொக்கை(கடலை?)இன்னும் 2 ம‌ணிநேர‌ம் ஃபோன்ல‌ பேட்ட‌ரி தீர்ற‌வ‌ரைக்கும் க‌ருகும். ந‌ம்ம‌ போய் வேலைய‌ பார்க்க‌லாம்)

***********************************************************

"என்னங்க...." என்று அனு அலறினாள். காதல் படத்தின் க்ளைமேக்சில் சந்தியா பெரிய கூச்சல் போடுவாளே, அப்படி கற்பனை பண்ணிக் கொள்ளுங்கள்.

அவள் போட்ட சத்தத்தில் ராம், கையில் வைத்திருந்த N72வை கீழே போட்டுவிட்டான். மிகவும் பதறிப்போய், "என்னடி ஆச்சி?, எங்க இருக்க?" என்றான்.

"காணோம்"

"எதை காணோம்? எதையும் தொலைச்சிட்டியா? இப்ப நீ எங்க இருக்க?"

"வீட்டில தான். எனக்கு அழுகை அழுகையா வருது. அரைமணி நேரமா தேடிக்கிட்டு இருக்கேன். சீக்கிரம் வர்றீங்களா?

"என்னத்த தேடிக்கிட்டு இருக்க?"

"உங்க அம்மா அப்பா எப்ப வர்றாங்க?"

"மதியம் 3.30க்கு வந்திடுவாங்க.. வைகைல.. நீ மதியம் தான் ஆஃபிஸ்க்கு லீவ் போட்டு வர்றேன்னு சொன்ன? இப்ப என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்க வீட்டுல?"

"அய்யோ.. போச்சி போச்சி.. அவங்க வர்ற நேரம் பாத்து தானா இப்படியெல்லாம் நடக்கணும்" குரல் உடைந்து அழ ஆரம்பித்தாள்.

"என்னடி? ஒண்ணும் புரியல.. சரி இன்னும் 20 மினிட்ஸ்ல வீட்டுல இருப்பேன். கூல் டவுன்."

**

"என்னம்மா ஆச்சி?" கதவை திறந்த உடனே கேள்வியுடன் அவளை ரூம் ரூம்மாக தேடிக் கொண்டு வந்தான்.

பெட்ரூமே கலைந்து கன்னாபின்னாவென இருந்தது. உள்ளே, "சின்னத்தம்பி" குஷ்பு போல முடியெல்லாம் கலைந்து எல்லாவற்றையும் கலைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

"போலீஸ்ல‌ க‌ம்ப்ளைன் கொடுக்க‌லாமா அனு? "

"அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேணாம். நேத்து கூட‌ நான் பாத்தேன்"

"எதுவும் ந‌கை எதுவும் காணோமா?"

"ஆங்.. ஆங்.." என்று ஏறெடுத்து பார்த்த‌வ‌ளை புதியவ‌ர்க‌ள் யாராவ‌து பார்த்தால் பைத்திய‌ம் என்று தான் நினைப்பார்க‌ள்.

"ஏன் இப்ப‌டி இவ்வ‌ள‌வு டிஸ்ட‌ர்ப்டா இருக்க‌? இரு... நானும் தேடுறேன்." அவளை லைட்டாக கட்டிப்பிடித்து ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு,

அவ‌னும் அவ‌ன் ப‌ங்குக்கு ஷெல்பில் அடுக்கி வைத்திருந்த‌ போர்வை, த‌லைய‌ணை எல்லாவ‌ற்றையும் ஒவ்வொன்றாக‌ எடுத்து உதறி போட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

"அய்ய‌ய்யோ இன்னும் ஹால்ஃப் அன் ஹ‌வ‌ர்ல‌ அவ‌ங்க‌ வ‌ந்திடுவாங்க‌ளே? அதுக்குள்ள‌ க‌ண்டுபிடிச்சாக‌ணும் ராம்?"

"அவ‌ங்க‌ வ‌ர்றதுக்கும் இதுக்கும் என்ன‌ ச‌ம்ப‌ந்த‌ம்?"

"போன‌ வாட்டி அதை போடாம‌ ஷோகேஸ்ல‌ வ‌ச்சிருந்த‌துக்கு உங்க‌ அம்மா தாளிச்சி கொட்டிட்டாங்க‌..? இந்த‌ த‌ட‌வையும்னா, என்ன‌ ம‌ரும‌க‌ளே இல்ல‌ன்னு சொல்லிடுவாங்க‌..?

"அவ‌ங்க‌ வாங்கிக் கொடுத்த‌ நெக்லெஸ்ஸா..? அதைத் தான் லாக்க‌ர்ல‌ வ‌ச்சிருந்தியேடி..?

"இதுக்கெல்லாம் கார‌ண‌ம் நீ தான். ம‌வ‌னே, உன்னை முதல்ல‌ கொல்ல‌ணும்.. அது முத‌ல்ல‌ கெடைக்க‌ட்டும் அப்புற‌ம் வ‌ச்சிக்கிறேன் உன்ன‌?

"அடிப்பா.....வி.. நாலு மீட்டிங்க‌ க‌ட் ப‌ண்ணிட்டு ப‌த‌றி போய் வ‌ந்தா..."

"வெயிட் வெயிட்.. அதை எடுத்துக் கொடுங்க‌.. " அவ‌ன் கையில் இருந்த‌ த‌லைய‌ணையை வாங்கினாள். உறையை உருவினாள். கீழே விழுந்த‌து.

மஞ்சள் வாசம் மாறாத தாலியை கையில் எடுத்துக் கொண்டு, "அப்பாடா.... இப்ப‌த் தான் உயிரே வ‌ந்த‌து" என்று க‌ழுத்தில் போட‌ போனாள். சில விநாடிக‌ள் யோசித்துவிட்டு..

"நீங்க‌ளே க‌ழுத்தில‌ போடுங்க‌.." புதுசாக முளைத்த வெட்கத்துடன், அவ‌ன் கையில் திணித்தாள்.

"உன் முதுகுல‌ தான் போட‌ணும்..லூஸூ"

"ஏன்? ஏன்? நீ தான் நேத்து நைட் குத்துதுன்னு க‌ழ‌ட்டி போட்ட‌.. என் த‌ப்பா சொல்லு.. சொல்லு என் த‌ப்பா?"

"ஓ.. அப்படியா.. அவ‌ங்க‌ வ‌ர்ற‌துக்குத் தான் இன்னும் ஹால்ஃப் அன் ஹ‌வ‌ர் இருக்கே.. அதுவ‌ரைக்கும்...." எக்ஸ்பிரஸ் தடம்புரண்டது.

"அடி செருப்பால?... " என்று சொல்லிக் கொண்டே ஹாலுக்குள் புள்ளிமானாக துள்ளிக் குதித்து ஓடினாள் அனு. பின்னாலேயே ராம்.
**************************

நள்ளிரவு 1 மணியைத் தாண்டிய நிசப்தமான, மெர்குரி விளக்கின் அடர்மஞ்சள் பூந்தமல்லி சாலை. திடீரென்று தூரத்தில் நாய் ஊளையிடும் சப்தம் அடிவயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது. இன்னும் 15 நிமிடத்தில் அந்த இடத்தை நெருங்கிவிடுவார்கள். இருவரும் பல வீட்டில் திருடி பழுத்த அனுபவம் இருந்தாலும் இன்றோ ஏனோ ஒரு வித பயத்துடன் மிரண்டு கொண்டே வேலையைத் தொடர்ந்தார்கள். காரணம் இன்று அவர்கள் கைவைத்த வீடு, அண்ணாநகரில் ரொம்ப பளபளவென இருக்கும் மேட்டுக்குடிமகனின் வீடு என்று மட்டும் அவர்களுக்கு தெரிந்தது.

அந்த திருடர்கள் மொத்தம் இருவர். குமார் தான் இந்த கேங்கின் தலைவன். வடசென்னையின் ஸ்ட்ரீட் தாதாவாக இருந்து, சின்ன சின்ன திருட்டு, டாஸ்மாக்கில் தகராறு என்று கொஞ்சம் ரவுடியாக பேர்பெற்றவன். அவனுடைய சிஷ்யன், ரைட் ஹேண்ட் , அல்லக்கை எல்லாம் முரளி. செங்கல்பட்டில் இருந்து வீட்டை விட்டு ஓடிவந்தவன். கொஞ்சம் 'அந்த' சகவாசமும் உண்டு.

இரவு 1.35 மணி என்று நோக்கியாவின் செங்கல் மாடலை வைத்து டைம் சரிபார்த்துவிட்டு, பெரிய காம்பவுண்ட் சுவரை ஏறுவதற்கு தயாரானார்கள். முரளி கீழே குனிந்து, 'தல'க்கு படிக்கட்டு ஆனான். முன்னால் நேபாளி குறட்டைவிட்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். பின்னால் தோட்டத்தின் வழியாக உள்ளே போய்,பைப் மூலமாக ரெண்டாவது மாடிக்கு தாவி குதித்தனர். மெதுவாக சப்தமில்லாமல், ஒருவழியாக லாக்கரைக் கண்டுபிடித்து விட்டனர். சில பல முயற்சிகளுக்கு பிறகு, லாக்கரின் நெம்புகோலை தட்டிவிட்டான் குமார். உள்ளே 500 ரூபாய் நோட்டுகட்டுகள் அடுக்கிவைக்கப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்து முரளிக்கே மயக்கமே வந்துவிட்டது. மொத்தமாக எத்தனை எடுத்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. அள்ளிப் போட்டார்கள். இன்னும் ஆசை அடங்கவில்லை. கீழே உள்ள சின்ன கதவைத் திறந்து நகையை எடுத்து முண்டா பனியனுக்குள் எடுத்து போட்டுக் கொண்டனர்.

ஒரு டைமண்ட் மோதிரம். அதையும் விட்டுவைக்கவில்லை. எடுத்து கையில் போட்டுபார்த்தான். செட்டாகவில்லை. அதை எடுத்து கழுத்தில் கட்டியிருந்த நாலு பக்கம் கறுப்பு கரை வச்ச கர்ச்சீப்பில் மடித்து லுங்கியின் முடிச்சாக கட்டி தொங்கவிட்டுக் கொண்டான் முரளி. இரவு 2.30 இருக்கும். வந்ததும் தெரியாமல் போனதும் தெரியாமல் வெளியே வந்துவிட்டனர். முரளிக்கு எட்டவில்லை.. ரெண்டு முறை தவ்விதவ்வி ஒருவழியாக சுவர் உச்சியை பிடித்துவிட்டான். இறங்கிய நேரத்தில் ரெண்டு நாய் ஒன்றாக சேர்த்து குரைத்ததில் உறைந்து போய்விட்டனர். பின்னால் திரும்பிப் பார்த்து தங்களைப் பார்த்து இல்லை என்று நம்பிக்கை வந்தவுடன் போன உயிர் திரும்பி வந்தது. 200 அடி அப்படியே தூக்கக் கலக்கத்தில் நடந்து செல்வது போல் நடந்து சென்று, ஓரத்தில் நிறுத்தி வைத்திருந்த ஷேர் ஆட்டோவை கிளப்பிக் கொண்டு விரட்டினர்.

நேரம் 3.55 இருக்கும். நேராக அவர்கள் சென்றது கொட்டிவாக்கத்தின் சேரி கடற்கரை. நாலைந்து கட்டுமரபடகுகள், கிழிந்து போன மீன்வலைகளும், தரை முழுவதும் கொஞ்சம் கொடிபோல் படர்ந்திருக்கும் பகுதி. சில்லென்று மூஞ்சியில் அறைந்த கடற்கரை காற்றை உள்வாங்கிக் கொண்டு ரெண்டு பேரும் சிசர்ஸ் பத்தவைத்து எஞ்சாய் பண்ணினர். நல்ல இடத்தை தேடினார்கள். அந்த செங்கல் தான் இப்போது டார்ச் லைட். ஒருவழியாக ஒரு இடத்தை ஃபிக்ஸ் பண்ணிவிட்டு, பெரிய பாலிதீன் பையில் எல்லாத்தையும் மொத்தமாக போட்டு, அதை ஆழமாக குழி தோண்டி புதைத்தனர். அடையாளத்திற்கு, அந்த இடத்தைச் சுற்றி சுற்றி இருவரும் மாறி மாறி காலைக்கடனை அதிஅதிகாலையிலேயே முடித்துவிட்டு திருப்தியுடன் நடையைக் கட்டினர்.

"அண்ணே, நீங்க‌ வீட்டுல‌ ஒரு க‌ட்டிங்க‌ போட்டுட்டு தூங்குங்க‌. நான் அப்ப‌டியே ராணி வீட்டுக்கு லைட்டா போயிட்டு வ‌ந்துர்ரேன்"

"டோம‌ரு ம‌வ‌னே, இந்த‌ கால‌ங்கார்த்தால‌யே உன‌க்கு கேக்குதா.. வேற‌ எங்கேயும் திரியாத‌டா.. காலையில இட்டிலி வாங்கியாந்த்துட்டு வந்து எழுப்பு.. என்ன?"

"ச‌ரிண்ணே"

*
*
*

அந்த‌ மாடிவீட்டின் இர‌ண்டாது ஃப்ளோரில், க‌ட்டிலில் ராணியுட‌ன் ந‌ன்றாக‌ தூங்கிக் கொண்டிருந்தான் முர‌ளி. செங்க‌ல் அல‌றிய‌து. அலார‌ம் வைத்து இருந்தானாம். ம‌ணி அப்போது 8.30 இருக்க‌லாம். அவ‌ளை ஒதுக்கி த‌ள்ளிவிட்டு, பாத்ரூம் போனான். முக‌த்தைத் துடைக்க‌ துண்டை தேடினான். கொடியில் இருந்த‌ துண்டை உருவினான். ரெண்டு மூணு துணிக‌ள் கீழே விழுந்தது. அவ‌ளும் எழுந்தாள்.

"என்ன‌ ராணி.. ரொம்ப‌ பிசி போல.. போன‌ வார‌ம் ஃபுல்லா ஆளைக் காணோம்."

"ஆமாய்யா.. போன‌வார‌ம் பெங்க‌ளூரு போனேன்.. பெரிய‌ இட‌ம் வ‌ர‌ சொல்லுச்சு.." எழுந்து டி.வியை ஆன் பண்ணினாள்.

ராணி பேரில் ம‌ட்டுமில்லை, பார்ப்ப‌த‌ற்கும் ராணி மாதிரி இருப்பாள், அந்த‌ விஷ‌ய‌த்திலும். அவ‌ள் தொழிலில் அவ‌ள்தான் கிங்.. ஸாரி.. க்வின். ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ டிமாண்ட்.

"ஏன்யா எல்லாத்தையும் கீழே த‌ள்ளுன‌..? எடுத்துபோடு"

எடுத்து போட்டான். ஒரு க‌ர்ச்சீப்பும் கீழே இருந்த‌து. நாலுபக்கம் கரைவைத்த அதை எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு,

"ஏய், இது என்னுடைய‌து தான‌..."

"ஆமாம்யா.. போன‌வாட்டி வ‌ந்து நீ என்னோட‌ க‌ர்ச்சீப்ப‌ எடுத்துட்டு போயிட்ட‌.."

அவ‌ச‌ர‌ அவ‌ச‌ர‌மாக‌ இடுப்பைத் துலாவினான். இல்லை. அய்யோ..எங்கே விழுந்திருக்கும்.. பெட்டையும் தேடினான்.

டி.வி.யில் "நேற்று இரவு சென்னை அண்ணா நகரில், காவல்துறை இணை ஆய்வாளர் வீட்டில் இரண்டு லட்சம் ரூபாய் ரொக்கமும், 50 பவுன் நகையும் திருடர்கள் புகுந்து கொள்ளையடித்து போய்விட்டனர். காவல்துறை, திருடர்களை வலைவீசி தேடிக் கொண்டிருக்கிறது."

அதை பார்த்ததும் முரளியின் குலை நடுங்கிவிட்டது.

"அடிக்க‌டி என் கெர்ச்சீப் காணாம‌ போகுதுய்யா.. எல்லாத்துலயும் ஆசை ஆசைய்யா, என்பேர‌ ஊசிவ‌ச்சி தைச்சி இருப்பேன்.. என்ன‌ய்யா, எதையோ தின்ன‌ மாதிரி முழிக்கிற‌.."

"ஒண்ணும் இல்ல‌.. நான் கெள‌ம்புறேன்"

*
*
*
"அண்ணே, நாம‌ கைவ‌ச்ச‌து எஸ்.பி வீடுண்ணே... போச்சு நாம‌ தொலைஞ்சோம்.."

"என்ன‌டா சொல்ற.."

"ஆம‌ண்ணே.. டி.வி.ல‌ நியூஸ் ஓடுது பாரு..."கிட்டத்தட்ட அழுதுவிட்டான்.

"ச‌ரி ச‌ரி.. நீ கெள‌ம்பி செங்க‌ல்ப‌ட்டு கெள‌ம்பி போயிடு.. நான் க‌ட‌லுக்குள்ள‌ போயிடுறேன்.."

"அண்ணே.. அப்புபு......புற‌ம்....."

"என்னடா முழுங்குற‌"

"அந்த‌ வைர‌ மோதிர‌ம், கெர்ச்சீப்பு காணோம்.. அங்கேயே தாவிக் குதிக்கும்போது விழுந்திருக்கும்ன்னு நெனைக்கிறேன்.."

"டேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் டோமரூ.. என்னடா இப்புடி பண்ணிட்ட‌... "

"சரி ஒண்ணும் ப்ராப்ள‌ம் இல்ல‌.. நீ கெள‌ம்பி போயிடு... நான் கால் ப‌ண்ண‌னுதுக்க‌ப்புற‌ம் வா.."

"ச‌ரிண்ணே.."

*
*
*
*

"என்ன‌ சார்.. இப்ப‌ போலீஸ் வீட்டுல‌யே கொள்ளைய‌டிச்சி இருக்காங்க‌.. இப்ப‌டி இருந்தா ம‌க்க‌ளுக்கு எப்ப‌டி நீங்க‌ பாதுகாப்பு கொடுப்பீங்க‌.. "

"திருட‌ங்க‌ளை க‌ண்டுபிடிச்சிட்டீங்க‌ளா சார்... ட்ரேஸ் பண்ணிட்டீங்களா?"

"இதையாவ‌து சீக்கிர‌ம் க‌ண்டுபிடிப்பீங்க‌ளா சார்?"

இப்ப‌டி கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டுக் கொண்டிருந்தன‌ர் ப்ர‌ஸ், டி.வி. ரிப்போர்ட்ட‌ர்ஸ். ந‌டுவே எஸ்.பி ப‌தில் எதுவும் சொல்லாம‌ல் அமைதியாக‌ நின்று கொண்டிருந்தார்..

கொஞ்ச‌ம் க‌ர‌க‌ர‌ப்பான‌ குர‌லை ச‌ரிசெய்து கொண்டே, "கொள்ளைய‌டிச்ச‌வ‌ங்க‌ள‌ நாங்க‌ க‌ண்டுபிடிச்சிட்டோம்.. இன்னும் ரெண்டு ம‌ணிநேர‌த்துல‌ அவ‌ங்க‌ளையும், அவ‌ங்க‌ கொள்ளைய‌டிச்ச‌ பொருளையும் கொண்டு வ‌ந்துருவோம்..." சொல்லிக் கொண்டே நகர்ந்தார். வ‌ழுக்கைத்த‌லையில் விய‌ர்த்த‌ விய‌ர்வையை ஒட்டி எடுத்தார் க‌ர்ச்சீப்பில்.. க‌ர்ச்சீப்பின் ஒரு ஓர‌த்தில் தெரிந்தாள், "ராணி"

*************************

உரையாடல் சிறுகதை போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது.
*************************

தினேஷும், கீர்த்தனாவும் சிறந்த(means டீசன்டான) காதலர்கள், 2007 டிசம்பரில் இருந்து. அதற்கு முன்னால் இருந்தே ஒரு வித நேசம், பாசம் இருவரிடமும். பையன் ரொம்ப ரொம்ப ஜாலி டைப். அவள், கொஞ்சம் எமோஷனல் அண்ட் சீரியஸ். அதை காதல் என்று அப்போது தான்(எப்போது தான், அதான் 2007 டிசம்பரில் இருந்து) இருவரும் உணர்ந்த்து, தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தினேஷ் ஒரு ஐ.டி கம்பெனியிலும் கீர்த்தனா வேறொரு ஐ.டி. கம்பெனியிலும் தீவிரமாக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எந்தவித மனகசப்பும், சண்டையும் இல்லாமல் பெர்ஃபெக்ட் அன்டர்ஸ்டேன்டிங்கில் கபாலீஸ்வரர் கோவில், பெசன்ட் நகர் பீச், சத்யம் சினிமாஸ், லேட் நைட் சாட்டிங்க்ஸ் என்று ஸ்மூத்தாக ஓடிக் கொண்டிருந்த காதல் வாழ்க்கையில், தினேஷுக்கு கொஞ்ச நாளாக ஃபீலிங். ஒவ்வொரு ம‌னுஷ‌னுக்கும் ஒவ்வொரு ஃபீலிங்.

கீர்த்தனா, ஒழுங்காக கால் பண்ணுவதில்லை; ஈவினிங் பார்க்க வரவிடாமல் ஆஃபிஸில் ஓவர் பிஸி; எப்போது பார்த்தாலும் டார்கெட், டெலிவரி, அப்ரைசல் என்று புலம்பல்கள். இதெல்லாம் அவனுக்கு சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை. 2000 ரூபாய் தண்டம் ஆனாலும் பராவயில்லை என்று,அவளுக்கு பிடித்த ஷாப்பிங்க்கிற்கு அழைத்தாலும் வராமல்,வீக் எண்டிலும் ஆஃபிஸ் போய்க் கொண்டிருக்கிறாள். ரொம்ப ஃபார்மலாக லஞ்ச் பிரேக்கிலும், டீ டைமிலும் கால் பண்ணி, கொஞ்ச நேரம் பேசி கட் பண்ணிவிட்டாள். இவனுக்கு எரிச்சலாக இருக்கும். கடைசியாக, "நான் கடவுள்" பார்த்தது. ஒரு மாதம் ஓடிவிட்டது. சத்யமில் "VALKRIE" படத்துக்கு கூப்பிட்டாலும், "Project in RED" என்று பசி, தூக்கம், காதல் இல்லாமல் ஆஃபிஸே கதி என்று ஆகிவிட்டாள்.

இவள் தேற மாட்டாள் என்றும் ஒன்றுக்கும் உதவாத ரூம் மேட்ஸுடன் சேர்ந்து சத்யம், செகண்ட் ஷோவுக்கு டிக்கெட் புக் பண்ணிவிட்டான். படமும் பார்த்துவிட்டான்.படம் முடிந்து 12.30க்கு வெளியே வந்து டூவீலரில் அப்பிராணி நண்பனை பில்லியனில் ஏற்றிக் கொண்டு விர்ரென்று கெளம்பி போய்க் கொண்டிருந்தான்.

யாருமே இல்லாத மவுண்ட் ரோடில், ஜில்லென்று முகத்தில் அடிக்கும் குளிர் காற்றை ரசித்துக் கொண்டே ஓட்டினான். ஹெல்மெட்டை கழட்டிக் கொண்டு ஓட்டலாமா? என்று ஒரு செகண்ட் யோசித்தான். இல்லை, வேணாம் என்று முடிவு பண்ணிவிட்டு, மூன்றிலிருந்து நான்காவது கியருக்கு மாற்றி 75Km ல் விரட்டி கொண்டிருந்தான்.பின்னால் உட்கார்ந்தவன்,எதையும் கண்டுகொள்ளாமல் அவன் கேர்ள் ஃப்ரெண்டுக்கு குட் நைட் SMS அனுப்பிக் கொண்டு, மொபைல் ஃபோன் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டு வந்தான்.

சைதாப்பேட்டை ப‌ஸ் ஸ்டாண்ட் ஓர‌த்தில், போய்க் கொண்டிருந்த கால் டாக்ஸி நிறுத்தி விட்டான். அவ‌ன் பின்னால், அதாவ‌து தினேஷுக்கு 200 அடி முன்னால் போன‌ மாருதிகார‌ன் ரைட்டில் வ‌ளைத்து திருப்பி, அதே ஸ்பீடில் கெள‌ம்பி போய்விட்டான். தினேஷ் கொஞ்ச‌ம் முன்னால் போய் ரைட் ஒடிக்காம‌ல், 200 அடி முன்னாலேயே ரைட்டில் லைட்டாக‌ ஒடிக்க‌, பின்னாலே அதிவேக‌த்தில் வ‌ந்த‌ டாடா சுமோ லேசாக‌ த‌ட்டிவிட‌ இருவ‌ரும் பேலன்ஸ் தடுமாறி ந‌டுரோட்டில் த‌ரையை உர‌சி விழுந்தார்க‌ள். பின்னால் உட்கார்ந்த‌வ‌னின் காலை உர‌ச‌வில்லை, தினேஷ் காலையும் உர‌ச‌வில்லை. விதி யாரை விட்டது. ரைட் ஹேண்ட் பாரையும், ரிய‌ர் வியூ மிர்ர‌ரையும் ந‌ன்றாக இடித்து திருப்பிவிட்டான் சுமோகார‌ன். 200 அடி த‌ள்ளி நிறுத்தினான். இருவ‌ர் உயிருக்கும் எந்த‌ பிர‌ச்சினை என்று தெரிந்த‌தினால் தான் என்ன‌மோ, அவ‌ன் அடித்து தூள்கெள‌ப்பி கெள‌ம்பிவிட்டான். இருவ‌ருக்கும் வ‌ல‌து காலின் முட்டி ஏரியா முழுவ‌திலும், கால் க‌ட்டைவிர‌லின் முன்னாலும் ஏதோ குத்தி கிழிந்து ர‌த்த‌ம் கொட்டிய‌து. தினேஷுக்கு, கொஞ்ச‌ம் எக்ஸ்ட்ரா.. வ‌ல‌து கை பின்புற‌ம் முழுவ‌தும் உராய்ந்துவிட்ட‌து. வ‌ல‌து தோள்ப‌ட்டையில், ர‌த்த‌மே வ‌ராம‌ல் மினி இட்லி சைஸுக்கு வ‌ட்ட‌மாக‌ தோள் உராய்ந்து வெள்ளைத்த‌சை ப‌ல் இளித்த‌து. இவையெல்லாம் ஜீன், டீஷ‌ர்ட் கிழிந்து விழுந்த‌ அடிக‌ள்.

ஹெல்மேட் இருந்த‌தால் த‌லை த‌ப்பிய‌து தினேஷுக்கு. ஹெல்மேட் உர‌சியும் தாடை தோல் கிழிந்து இருந்த‌தை ம‌றுநாள் காலையில் தான் பார்த்தான். அவன் ந‌ண்ப‌ன், விழுந்த‌ அடியுட‌ன் அவ‌ன் கேர்ள் ஃபிரெண்டிட‌ம் அழுது புல‌ம்பிக் கொண்டிருந்தான். தினேஷ், அவன் காதலியை யோசித்து பார்த்தான். இப்போது தான் ஆஃபிஸில் இருந்து திரும்பி அய‌ர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருப்பாள்; டிஸ்ட‌ர்ப் ப‌ண்ண‌ தோன்ற‌வில்லை.

ஆஸ்பிட்ட‌ல் எதுவும் செல்லாம‌ல் நேராக‌ ரூம் வ‌ந்து விட்டன‌ர். தினேஷுக்கு வ‌லி தாங்க‌ முடியவில்லை. முட்டியில் தெறிக்கும் வ‌லி, உச்சி ம‌ண்டையில் சுத்திய‌ல் வைத்து அடித்த‌து போல் இருந்த‌து. த‌ம், த‌ண்ணி அடிக்க மாட்டேன் என்று கீர்த்துவுக்கு ப‌ண்ண ப்ராமிஸை முத‌ல் முறையாக‌ மீறி, த‌ம் அடிக்க‌ வேண்டும் என்று தோன்றிய‌து. த‌ம் அடிப்பவ‌ர்க‌ளை திருந்த‌விட‌க்கூடாது என்று க‌ங்க‌ண‌ம் கட்டிக் கொண்டு இருப்பார்க‌ள் போல பெட்டிக்கடைகாரர்கள், அவ‌ர்க‌ள் ம‌ன‌ம் ச‌ஞ்ச‌ல‌ப்ப‌டும் அந்த‌ க‌ண‌நேர‌த்தையும் வீண‌டிக்காமல் நைட் எந்நேரமும் 24Hrs கிங்ஸ் கிடைக்கும் கடையை திறந்து வைத்து இருக்கிறார்கள். அவ‌னுக்கு த‌ம் அடிக்கும் சென்சேஷ‌ன் வ‌ந்த‌ ரோட்டில் பார்வையை செலுத்தும்போது ஒரு க‌டை பாதி திற‌ந்து இருந்த‌து. ஹால்ஃப் பாக்கெட் கிங்ஸும், ஒரு ச்சில் வாட்ட‌ர் பாக்கெட்டும் வாங்கினான். ஹெல்மெட்டைக் க‌ழ‌ற்றி முக‌த்தைக் க‌ழுவினான்.

நைட் முழுவ‌தும் தூக்க‌ம் வ‌ர‌வில்லை. ஆனால் தூக்க‌மும், வ‌லியும் த‌லையையும், க‌ண்ணையும் மாறி மாறி அடித்த‌து. காலையில் முத‌ல்வேலையாக‌ ஹாஸ்பிட‌ல் போய் காய‌த்திற்கு டிர‌ஸ்ஸிங் ப‌ண்ணிவிட்டு, டி.டி இன்ஜெக்ச‌ன் போட்டுவிட்டு திரும்பினான், அவ‌ன் ந‌ண்ப‌னுட‌ன். ப‌த்து ம‌ணிவாக்கில், கீர்த்துவுக்கு ஃபோன் ப‌ண்ணி, நடந்த விஷயங்களை எடிட் பண்ணி "லேசான காயம்தான் டா.. Nothing to worry" என்று சொன்னான். அவ‌ள் ரொம்ப‌ டென்ஷ‌னாகி, "உன்னை யார் ப‌ட‌த்துக்கு போக‌ சொன்னா?" என்று கொஞ்ச‌ம் க‌த்திவிட்டு, "ரொம்ப‌ வ‌லிக்குதா.. நான் வேணா ஈவினிங் வ‌ந்து பாக்க‌ட்டுமா?" என்று ஃபீல் ப‌ண்ணி பேசினாள். எப்ப‌டியோ சொல்லி சமாளித்து, அவ‌ளை வ‌ர‌ வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டான். ஆஃபிஸுக்கு வியாழ‌ன், வெள்ளி ம‌ட்ட‌ம்.

டாக்ட‌ர் கொடுத்த‌ டேப்ள‌ட்ஸ் எதுவும் வாங்க‌வில்லை. அதை எவ‌ன் சாப்பிடுவான் என்று வாங்க‌வில்லை. இருந்தாலும் வ‌லி பின்னியது. இத‌ற்கு ஒரே வ‌ழி, "Royal Challenge" தான் என்று முடிவு ப‌ண்ணி அந்த‌ காலுட‌ன் ம‌திய‌ம் மூன்றாவ‌து ஃப்ளோரில் இருந்து நொண்டி நொண்டி இற‌ங்கி, "அங்கே" போய் வாங்கிக் கொண்டு த‌ல‌ப்பாக்க‌ட்டு லெக்பீஸ் பிரியாணியும், இதர பொருட்களையும் வாங்கி மாடிப்ப‌டிக‌ள் ஏறினான். கீர்த்துவை காத‌லிப்ப‌த‌ற்கு முன், தினேஷுக்கு இது தான் ஃபேவ‌ரிட் பிராண்ட். அடித்து முடித்த‌வுட‌ன் தொண்டை முழுவ‌தும் இனிக்கும்.வாமிட் வ‌ராது என்ப‌து அவ‌ன் அசைக்க‌முடியாத‌ ந‌ம்பிக்கை.

இர‌ண்டு ர‌வுண்ட் முடிந்த‌வுட‌ன், ஹீரோவுக்கு ஒரே ஃபீலிங். "வ‌ர‌ வ‌ர‌ கீர்த்துவுக்கு என்மேல‌ கொஞ்ச‌ம் கூட‌ ல‌வ் இல்லை. என்னை க‌ண்டுக்கிற‌தே இல்லை. நான் அவள வேலைய விட்டு நிக்க சொல்ல போறேன் மச்சி. அவ இந்த வேலையால தான் என்ன இக்னோர் பண்றா.. உனக்கு தெரியுமா.. அவ‌ என‌க்கு டார்லிங், பேபின்னு SMS அனுப்பி ப‌ல‌ மாச‌ங்க‌ள் ஆச்சி மச்சி. இது தான் ம‌ச்சி அவ‌ என‌க்கு அப்படி அனுப்பின‌ க‌டைசியா SMS" என்று பாஸ்வேர்டு லாக் போட்ட‌ அவ‌ன் மொபைலை அவ‌ன் ஆக்சிடென்ட் ஃபிரெண்டிற்கு காட்டினான். அவ‌ன் அடுத்த‌ SMSஐ இன்பாக்ஸில் நோண்டிக் கொண்டிருக்கும்போது கீர்த்து கால் ப‌ண்ணினாள்.குப்பென்று விய‌ர்த்து,உஃப் உஃப்பென்று ஊதிவிட்டு, "சொல்லுடா" என்றான் தூங்க கலக்கக் குரலில். "ரொம்ப‌ க‌ஷ்ட‌மா இருக்குமா. நான் ஈவினிங் வ‌ர்றேனே..."என்று கெஞ்சி இழுத்தாள். "கிழிஞ்ச‌து கிருஷ்ண‌கிரி, இவ‌ வ‌ந்தா மொத்த‌மும் போச்சி, தண்ணி அடிச்சேன்னு மவனே தெரிஞ்சது, ஏற்கெனவே டொக்கு விழுந்த கால்ல ஹீல்ஸ் செருப்பால மிதிப்பா" என்று ம‌ன‌சாட்சி,சுடுகாட்டு முனி ரேஞ்சில் ப‌ய‌முறுத்த‌, ரொம்ப‌ தெளிவா "இல்லை ஹ‌னீ, ந‌த்திங். i'm just feeling tired and pain. If i have comfortable sleep, i will be alright then!" என்று பீட்ட‌ருட‌ன் தெளிவாக‌ பேச‌வும் "இவ‌ன் தூங்க‌ட்டும்" என்று பெரிய‌ ம‌ன‌து ப‌ண்ணி கீர்த்தி ஃபோனை வைத்துவிட்டாள்.

போதையெல்லாம் இற‌ங்க‌, ந‌ண்ப‌னை டெர்ர‌ராக‌ பார்த்து மிச்ச‌மிருந்த அவன் சரக்கையும் மொத்தமாக சேர்த்து ஒரே க‌ல்ப்பாக‌ அடித்து முடித்தான். இர‌ண்டு நாள் ஆர்.சியுட‌ன் கூத்தும் போதையுமாக‌ என்ஜாய் ப‌ண்ணினான். காய‌மும் கொஞ்ச‌ம் கொஞ்ச‌மாக‌ ஆறிய‌து. வ‌ண்டியை ச‌ரி ப‌ண்ணிவிட்டு, வெள்ளிக்கிழ‌மை நைட் அவ‌ளை பார்க்க‌ சென்றான். அவ‌ளுக்காக‌ வெயிட் ப‌ண்ணிக் கொண்டிருந்தான். கீர்த்தி வ‌ந்தாள். அவ‌ன் கையையும், காலில் இருந்த‌ க‌ட்டையும் பார்த்த‌வுட‌ன்,க‌ண்ணீர் விட்டு விசும்ப‌ ஆர‌ம்பித்துவிட்டாள். "என்னமா, இப்படி அடிபட்டிருக்கு.. ஒண்ணுமே இல்லைன்னு சொன்ன.. இதோட நீ எதுக்கு வண்டி ஓட்டி வந்த.. ரெஸ்ட் எடுக்க வேண்டியது தான.." என்று அழுதுகொண்டே சொன்னாள். தினேஷுக்கு ஒரு நிமிட‌ம் எப்ப‌டி ரியாக்ட் ப‌ண்ணுவ‌து என்றே தெரிய‌வில்லை. முத‌ல்முறையாக‌ கீர்த்து அழுகிறாள். என‌க்காக‌ அழுகிறாள்.

"த‌ம்மும், த‌ண்ணியுமாக‌ போன‌ ஆக்சிடென்ட், இவ‌ளுக்கு க‌ண்ணீர் விடும் அள‌வுக்கு சோக‌மான நிக‌ழ்வாக‌ உள்ளதே.. இது தான் true love" என்று ஆன‌ந்த அதிர்ச்சியில் கீர்த்தியை இழுத்து த‌லையை உச்சி முக‌ர்ந்தான். கீர்த்தி, அவ‌ன் ஆதரவாக தோளில் சாய்ந்தாள். "இனிமேல் நீ வ‌ண்டி ஓட்ட‌க்கூடாது" என்றாள் க‌ண்டிப்பான‌ குர‌லில். அவ‌ன் ஆன‌ந்த‌த்தில் த‌லையை சரியென்று அசைத்தான்.
ஒவ்வொரு ம‌னுஷ‌னுக்கும் ஒவ்வொரு ஃபீலிங்.

டிஸ்கி: பைக், ஆக்சிடென்ட், ஆர்.சி என‌ கீர்த்தி ச‌ம்ப‌ந்த‌ப்ப‌டாத‌ அனைத்தும், என‌க்கும் நேர்ந்த‌வையே. :( கீர்த்தி எபிசோட், சும்மா ஜாலிக்கு. என‌க்கு ஆக்சிடென்ட் ஆச்சுன்னு போஸ்ட் பண்ணா, யார் படிப்பீங்க‌??? அதுக்காக‌ ஏன்டா, காத‌லை வ‌ச்சி வெத்து சீன் கிரியேட் ப‌ண்ணி காதல் ப‌ட‌ம் போடுறே? அப்ப‌டீன்னு கேட்க‌ற‌வ‌ங்க‌ளுக்கு ஒரு கேள்வி.

ஹிந்துஸ்தான் பெட்ரோலிய‌ம்ல‌, ஹிந்துக்க‌ளுக்கு ம‌ட்டும்தான் பெட்ரோல் போடுறாங்க‌ளா? அக்ப‌ர் க‌சாப்பு க‌டைல‌, முஸ்லீம்க‌ளுக்கு ம‌ட்டும்தான் க‌றி கொடுக்குறாங்க‌ளா? இல்லைலே.. அதே மாதிரி.. காத‌ல‌ர்க‌ள் ம‌ட்டும்தான் காத‌ல் கதை, கவிதைன்னு போஸ்ட் போட‌ணுமா? நாங்க‌ போட‌க் கூடாதா?

டிஸ்கிக்கு டிஸ்கி: அந்த‌ "ஹிந்துஸ்தான்...." ப‌ஞ்ச் டைய‌லாக் த‌ற்போது வெற்றிந‌டைபோடும் ப‌ட‌த்தில் இருந்து சுட்ட‌து. அந்த‌ ப‌ட‌த்தின் பெய‌ரை ச‌ரியாக‌ சொல்ப‌வ‌ர்க‌ளுக்கு, ம‌திய‌ம் உச்சி வெயிலில் மேட்னி ஷோவுக்கான(பரங்கிமலை ஜோதி)டிக்கெட் வ‌ழ‌ங்க‌ப்ப‌டும்.. ***Conditions Apply

**********************

சரவணனும், ருக்குவும் இன்ஞ்சினிய‌ரிங் காலேஜில் இருந்து ஒன்றாக படித்தவர்கள். இப்போது பெரிய சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் சென்னையில் ஆளுக்கு ஒரு மூலையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ரொம்ப ரொம்ப திக் ஃப்ரெண்ட்ஸ். வாரத்தில் குறைந்தது ஐந்து தடவையாவது பார்த்துக் கொள்வார்கள். காலேஜில் இருந்தே ஏகப்பட்ட வதந்திகள். பார்ப்பதற்கும் இரண்டு பேருக்கும் இடையே அட்டகாசமான கெமிஸ்ட்ரி பொருந்தி இருக்கும்.

கல்லூரி காலத்தில் இருந்தே குறைந்தது 50 பேராவது ரெண்டு பேரிடம் பெர்சனலாக, "நீங்க லவ் பண்றீங்களா?" என்ற கேள்வியை கேட்டு இருப்பார்கள். சொல்லி வைத்தது போல, "ஏன் ஒரு பையனும் பொண்ணும் நல்ல ஃப்ரெண்ட்ஸிப்போடு பழகக்கூடாதா? நாங்க நல்ல ஃப்ரெண்ட்ஸ்" என்று பதில் சொல்லி இருப்பார்கள். இவர்கள் ஏன், டிபார்மெண்ட் HOD கூட ஒரு தடவை கேட்டுவிட்டார். இத்தனை பேர் கேட்டு இருந்தாலும், இவர்கள் எந்த சஞ்சலமும் இல்லாமல் பழகிக் கொண்டிருந்தார்கள். கேட்டவர்களும் ஒரு நிமிடம் "நாம் தான் தப்பாக நினைத்துவிட்டோமோ?" என்று ஏதாவது ஒரு தருணத்தில் யோசித்து இருப்பார்கள்.

அவளுடைய ஹாஸ்டல், நுங்கம்பாக்கத்தில். இவன் ரூம், அடையாறில். ஒழுங்காக தூங்கி, சாப்பிட்டு, ஆஃபிஸில் வேலை பார்க்கிறார்களோ இல்லையோ, எப்படியாவது அடித்து பிடித்து பார்த்து விடுவார்கள். தினமும் காலையில் இவள் ஃபோன் கால் அவனை எழுப்பிவிடும். அவன் அசந்து தூங்கும் சமயங்களில் இவளுடைய ஃபோன் கால்ஸ். ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து பார்க்காத படம் இல்லை. தி.நகர், மெரீனா பீச், பிரார்த்தனா டிரைவ் இன், பொன்னுசாமி ஹோட்டல், கோயம்பேடு பஸ் ஸ்டாண்ட் என எங்கிலும் ஜோடியாகத் தான் பைக்கில் சுற்றுவார்கள். இவளை(னை)யோ, எங்கேயாவது தனியாக பார்த்தால், கண்டிப்பாக கண்ணை மூடிக் கொண்டு சொல்லலாம், அவள்(ன்) சொந்த ஊருக்கு போய் இருக்கிறாள்(ன்) என்று.

சரவணன், "ஹேய் ருக்கு, இன்னிக்கு சிவா மனசுல சக்தி ரிலீஸ். அபிராமியில் டிக்கெட் போடட்டுமா?" என்று கேட்டான். "ஹலோ சார், வெள்ளிக்கிழமை நைட் உங்க அருமை ஃப்ரெண்ட் முத்துவேலோடு சேர்ந்து பார்ட்டிக்கு போகலியா?" என்றாள்.

"பாத்தியா, கிண்டல் பண்றேளே? நான் தான் இப்ப அதிகமா தண்ணி அடிக்கிறது இல்லைல. மறுபடியும் மறுபடியும் ஏன் அதை சொல்லிக் காட்டுற?"

"அப்படியா, இப்பவும் தம் அடிக்கிறத நீ குறைக்காம தான் திரியுற? எத்தனை வருஷமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். திருந்தவே மாட்ட. சரி டிக்கெட் போடு. எனக்கு இப்ப க்ளையண்ட் கால். பை"

காலேஜ் நாட்களில் இருந்து ருக்கு, சரவணனை திட்டுவது என்றால், அது இந்த காரணத்திற்கு மட்டும் தான். கொஞ்ச நாட்களாக, சரவணனுக்கு ருக்கு மேல் ஏதோ ஒன்று சொல்ல தெரியாத ஃபீலிங். போன தடவை, பஸ்ஸில் ஒன்றாக ஊருக்கு போன தருணத்தில் அவள் இவன் தோளில் சாய்ந்து தூங்கியதில் இருந்து தான், சரவணன் மனதில் அரக்கன் புகுந்து விட்டான். அவளிடம் எப்படி சொல்வது என்று சத்தியமாக தெரியவில்லை. ஆனாலும் சீக்கிரம் சொல்லி விடுவது என தீர்மானத்துடன் இருந்தான்.

ஒரு சனிக்கிழமை அதிகாலையில், மயிலை கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் சாமி கும்பிட்டு விட்டு, பிரகாரத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது சொல்லிவிடலாம் என்று சரவணன் முடிவு பண்ணினான். ருக்கு ஆரம்பித்தாள். "சரா, இன்னிக்கி நைட் நான் ஊருக்கு போறேன். என்னை பொண்ணு பார்க்க வர்றாங்க. சிங்கப்பூர் மாப்பிள்ளையாம். ஈவ்னிங் ஹாஸ்டல் வந்து என்னை கூப்பிட்டு போறீயா?"

மனதைப் பிழியும் சோகத்துடன் ஒரு நிமிடம் என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல், "சரி. என்ன திடீர்னு? என்கிட்ட சொல்லவே இல்ல."

"எனக்கே நேத்து நைட் தான் தெரியும். சீக்கிரம் செட்டில் ஆகணும்ல. இவனை பார்த்து நாட் ஓ.கேன்னு சொல்லிட்டு, எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி பையன் குவாலிட்டிஸ்ஸ அப்பாக்கிட்ட சொல்லிட்டு, நைட் டிரெயின் பிடிச்சு கிளம்ப வேண்டியது தான்!" என்று தெளிவாக உடைத்து சிதறும் கோவில் தேங்காய் போல உடைத்தாள்.

இவ‌ளிட‌ம் சொல்லி புரிய‌ வைப்ப‌து, ரொம்ப‌ க‌ஷ்ட‌மான‌ விஷ‌ய‌ம் என்று ம‌ட்டும் ச‌ர‌வ‌ண‌ன் ம‌ண்டையில் உறைத்த‌து. ஏற்கெனவே குவாலிட்டிஸ் அது எதுன்னு பெரிசா பேசுறா? தம், தண்ணி, "மவனே, சரவணா நீ செத்த" என்று புலம்பிக் கொண்டான். எக்மோர் ஸ்டேஷனில் வெயிட் பண்ணிக் கொண்டிருந்தான். அவள் இறங்கியவுடன்,"என்ன‌ ஆச்சு?" என்றான். "நான் நென‌ச்ச‌ மாதிரி தான் ந‌ட‌ந்த‌து" என்றாள் க‌ண்ணை சிமிட்டியப‌டி. பின் அவ‌ளை ஹாஸ்ட‌லில் விடும்வ‌ரையில் அவ‌ன் ஒரு வார்த்தை கூட‌ பேசவில்லை. "ஈவினிங், பெச‌ன்ட் ந‌க‌ர் பீச் போக‌லாமா?" என்று கேட்டாள் ல‌ஞ்ச் பிரேக்கில். அவள் ரொம்ப கேஷுவலாக பீச் மணலில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த குழந்தையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். ரொம்ப‌ நேர‌ம் மௌன‌த்திற்கு பிறகு, "என்ன மாதிரி குவாலீட்டிஸ்னு உங்க அப்பாகிட்ட சொன்ன" என்று கேட்டான்.

"ம்ம்ம். நல்ல ஹைட்ல, மனசுக்கு பிடிச்ச மாதிரி, நான் பண்ணுற தப்புகளை ரசிக்கிற மாதிரி கியூட்டான‌ பையனா..." என்றாள். அவள் முடிக்கும்முன் பொறுமையில்லாமல் "இப்ப நான் சொல்றத கொஞ்சம் பொறுமையா கேளு. தப்புன்னு தெரியும். ஆனா என்னால தாங்கிக்க முடியல. நான் உன்ன லவ் பண்றேன் ருக்கு. ப்ளீஸ் என்னை இக்னோர் பண்ணாத" என்றான் கொஞ்சம் விட்டால் அழுதுவிடும் குரலில். ருக்கு,அவனை ஏற இறங்க ஒரு முறை பார்த்தாள். அடக்க முடியாத கோபத்துடன், "ஏன்டா, இப்படி பசங்க மானத்த வாங்குறே?. ஒரு பொண்ணு மனசுல என்ன நினைக்கிறான்னு கூட தெரியாத லூசா நீ. இதைப் பத்தியெல்லாம் பேசுற டைமா இது?

நான் எங்கப்பாகிட்ட பேசி சம்மதம் வாங்கிட்டு, கல்யாணத்துக்கு தேதியும் குறிச்சுட்டு வந்திட்டேன். ஆனா, ஹீரோ சார் இப்ப தான் ப்ரோப்பஸே பண்றார்." என்றாள். "அப்ப என்னை பத்தி ஒரு நிமிஷம் கூட நீ யோசிக்கலையா?" என்றான் ஹஸ்கி வாய்ஸில் சோகத்தை டன் டன்னாக டோஸ்ட் பண்ணி. "உன்னை வச்சிட்டு என்னடா பண்ணுறது. சரியான டியூப்லைட். நீ தான்டா மாப்பிள்ளை. உன்னை பத்தி தான்டா அப்பாகிட்ட பேசுனேன்." என்றாள் முதல் முறையாக சரவணனிடம் வெட்கத்துடன்..

ஒரு பஞ்ச்:: சம வயதில் உள்ள ஒரு பையனும் பொண்ணும் நல்ல ஃப்ரெண்ட்ஸா ரொம்ப நாள் இருக்கவே முடியாது. கண்டிப்பாக அது காதலில் முடியும்; இல்லையென்றால் ஃப்ரெண்ட்ஸிப் பிரேக் ஆகிவிடும்.

************************

வரும் சனிக்கிழமை போய் அடுத்த சனிக்கிழமை வந்தால் சிவாவுக்கு 28 வயது முடிந்து 29 பிறக்கிறது. இவன் ஒரு சாஃப்ட்வேர் ஆள். முன் மண்டை ஏறிப்போய் இருக்கும் அவன் தலையில் எண்ணெய் தேய்த்து ரோட்டில் போனால் கிளார் அடிக்கும். ஆனால் என்ன இன்னும் கல்யாணம் தான் ஆகவில்லை. இவனுக்கு இல்லாத வசதி வாய்ப்பா, இல்லை வேலையா? ஆனால் என்ன பண்ணுவது சிவாவின் அம்மாவும் பார்க்காத பெண்கள் இல்லை போகாத ஜோதிடர்கள் இல்லை. ஒண்ணும் வேலைக்கு ஆகவில்லை.

சென்னையில் ப‌க்க‌த்து அப்பார்ட்மெண்டில் இருக்கும் LKG குழ‌ந்தை, அவ‌ன் வீட்டுக்கு வ‌ந்த‌ புதிதில், "அண்ணா , அண்ணா" என்று அழைத்தாள். இப்போதெல்லாம் "ஹ‌லோ அங்கிள்" என்று பாச‌த்தோடு தோளில் தொற்றுகிறாள். அந்த‌ மாதிரி அச‌டு வ‌ழியும் ச‌ம‌ய‌ங்க‌ளில், தான் வ‌ய‌தாகி கொண்டிருக்கும் வீரிய‌த்தை உண‌ர்ந்தான். அம்மாவிட‌ம் க‌த்தியும் பிர‌யோஜ‌ன‌ம் இல்லை. நாள‌டைவில் இவ‌னுக்கு இது காம்ப்ள‌க்ஸ் மாதிரி ஆகி பெண்க‌ளுட‌ன் பேசுவ‌தையே த‌விர்த்தான். கூட‌ வேலை பார்க்கும் 22 வ‌ய‌து ந‌ண்டு, சிண்டுக்கெல்லாம் க‌ல்யாணம் அதுவும் காதல் கல்யாணம் என்று ப‌த்திரிக்கை நீட்டும்போது, தார் ரோட்டில் உச்சி வெயிலில் வெறும் காலுட‌ன் ந‌ட‌ப்ப‌து போல‌ ஃபீல் ப‌ண்ண‌ ஆர‌ம்பித்தான்.

இதுவாவ‌து ப‌ர‌வாயில்லை. புதிதாக‌ வேலை பார்க்க‌ வ‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள், ல‌ஞ்ச் ஹ‌வ‌ரில் கேஷுவ‌லாக‌, "அப்புறம் சார், உங்க‌ளுக்கு எத்த‌னை குழ‌ந்தைங்க‌? வித்யா ம‌ந்திர்ல‌ குழ‌ந்தைக்கு அட்மிஷ‌ன் கார்டு வாங்கிட்டீங்க‌ளா?" என்று கேட்கும்போது "இன்னும் க‌ல்யாண‌மே ஆக‌வில்லை" என்று சொல்லி சாத‌த்தை கொட்டிவிட்டு த‌ம் அடித்து ஆற்றாமையை கொட்டுவான்.

சீக்கிர‌மே ஆஃபிஸில் இருந்து வ‌ந்துவிட்டு, பாகிஸ்தான்‍ வெஸ்ட் இண்டீஸ் மேட்ச் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அம்மா கால் ப‌ண்ணினாள். "சிவா, எப்ப‌டிடா இருக்க‌? முத்துராஜ் மாமா தெரியுமா, டே அதாண்டா சாய‌ல்குடில‌ இருக்கிறா என்னோட‌ க‌டைசி தம்பி. ந‌டுவுல‌ கூட பத்து வருஷமா பேசாம‌ ச‌ண்டை போட்டு கெட‌ந்தோமே. அவ‌ன் தான்டா..இன்னிக்கி க‌ல்யாண‌த்துல‌ பாத்தேன். அவ‌ பொண்ணு வ‌ள‌ர்ந்து பெரிய‌ ம‌னுஷி ஆகிட்டாளாம். உன‌க்கு ச‌ம்ம‌த‌மான்னு கேட்டு சொல்ல‌ சொல்றான்டா" என்றாள். "அப்பாடா, ஒரு வ‌ழியா சொந்த‌துக்குள்ளேயே முடிஞ்ச‌து" என்று ம‌ன‌சுக்குள் நினைத்துக் கொண்டு, "ச‌ரிம்மா ச‌ந்தோஷ‌ம். நான் இந்த‌ வார‌ம் ஊருக்கு வ‌ர்றேன். போய் பார்க்க‌லாம்" என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டு பெருமூச்சு விட்டான்.

சாய‌ல்குடி போய் பொண்ணை பார்த்துவிட்டு, மற்ற எல்லா ஃபார்மாலிட்டியும் முடித்துவிட்டு திருப்தியுட‌ன் சென்னை திரும்பினான். இர‌ண்டு வார‌ம் க‌ழித்து ஓர் இரவில் வேலை எல்லாம் முடித்து ஓய்ந்து போய் மெத்தையில் ஷூ பேண்ட் மாற்றாமல் ச‌ரிந்தான். அம்மா கால் ப‌ண்ணினாள். "அவ‌ன் கெட‌க்கான் போக்க‌த்த‌ ப‌ய‌. கூப்பிடுற மாதிரி கூப்பிட்டுட்டு அசிங்க‌ப்ப‌டுத்தி விட்டான். ஊரு ஒலகத்துல இவன்தேன் மகராணிய பெத்து வச்சிருக்கானா? செத்தாலும் இனிமே அவ‌ன் மூஞ்சில‌ முழிக்க‌ மாட்டேன். " என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போது, சிவாவுக்கு அம்மா எதைப்ப‌ற்றி பேசுகிறாள் என்று சொல்லி தெரிய‌வேண்டிய‌து இல்லை. இதே போல் எத்த‌னை முறை பேசியிருப்பாள். போனை வைத்துவிட்டான். மீண்டும் ஒரு அவ‌மான‌ம். எப்போது தூங்கினான் என்றே தெரிய‌வில்லை.

ம‌றுநாள் காலை 11 ம‌ணிவாக்கில் ஆஃபிஸ் போய் சேர்ந்தான். என்ட்ர‌ன்சில் ஆட்டோமேட்டிக் டோர் லாக் அருகில் இருந்த‌ Swiping Machine ல் Swipe ப‌ண்ணினான். "கீ, கீ" என்ற‌ ச‌த்த‌துட‌ன் திற‌க்கவில்லை. Help Desk க்கு கால் ப‌ண்ணினான். அத‌ன் சீஃப், "ஸாரி சார். HR வினோத் சொன்ன‌துனால உங்க‌ளோட ஐ.டிய Deactivate ப‌ண்ணிட்டோம்." என்றான். சிவாவுக்கு அர‌ச‌ல் புர‌ச‌லாக‌ புரிந்து வ‌யிற்றைக் க‌ல‌க்கிய‌து. வினோத்திட‌ம் பேசின‌தில் க‌ன்ஃபார்ம் ஆகிவிட்ட‌து. வேலையை விட்டு துர‌த்த‌ப்ப‌ட்டான்.

கை நிறைய‌ ச‌ம்ப‌ள‌ம் வாங்கும்போதெ பொண்ணு கிடைக்க‌வில்லை. இனிமேல் க‌ன‌வில் கூட‌ க‌ல்யாண‌த்தை நினைத்து பார்க்க‌கூடாது என்று முடிவு ப‌ண்ணிவிட்டான். இர‌ண்டு மாத‌த்தில் வேற வேலை தேடி, Airtel நெட்வொர்க் ஆஃபிஸில் Technical Manager ஆகிவிட்டான். ஒரே வார‌த்தில் நாலு வ‌ர‌ன்க‌ள். அவ‌னால் ந‌ம்ப‌முடிய‌வில்லை. அதில் ஒரு ந‌ல்ல‌ அழ‌கான‌ பெண்ணை பேசி முடித்து, ஒரு மாத‌த்திலேயே க‌லியாண‌மும் முடிந்து விட்ட‌து.

முத‌லிர‌வுக்கு வெயிட் ப‌ண்ணிக் கொண்டிருந்த‌ ச‌ம‌ய‌த்தில் அவ‌ன் பாதாம்பால் குடித்துக் கொண்டே யோசித்தான். ஒரு கிராமத்து மாமனுக்கு தெரிஞ்சது, எனக்கு தெரியலையே? சாஃப்ட்வேர் கம்பெனியையும், அதுல வேல பாக்குறவங்களயும் நம்பக் கூடாதுன்னு. இன்னும் அதே க‌ம்பெனியில‌ இருந்திருந்தேன்னா, "முத‌ல் ம‌ரியாதை" சிவாஜி மாதிரி "பூங்காத்து திரும்புமா"ன்னு தான் பாடிட்டு இருக்க‌ணும்.

************************

வினோத், இன்றைய தேதியில் வெளியில் பெருமையாக சொல்லிக் கொள்ளும்படியான வேலை எதுவும் பார்க்கவில்லை. இவனாக கர்வப்பட்டு சொன்ன காலம் எல்லாம் மலையேறி விட்டது. யாராவது கேட்டாலும், ஏதாவது சொல்லி சமாளித்து விடுவான்.

ஏதாவது தூரத்து சொந்தங்கள், கண்ணாடியைத் தூக்கிவிட்டுக் கொண்டு, "ஏம்ப்பா, என்ன வேலை பாக்குறவே?" என்று கேட்டால், வேறு வழியின்றி "சாஃப்ட்வேர் கம்பெனியிலே HR Manager ஆக இருக்கிறேன்" என்பான். இதற்கு அப்புறம் என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கும் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அதற்கு அந்த பெரியவர்களின் பரிகாசம், "என்னவே, பெரிய வேலை. எல்லாதையும் சேக்குறது மாதிரி சேத்துபுட்டு, நீயே ஒரு நாள் கழுத்த புடிச்சி வெளிய தள்ளுவே. இதெல்லாம் ஒரு வேலையா? எல்லாதுடைய வயித்தெரிச்சலையும், சாபத்தையும் வாங்கி நாம கஞ்சி குடிக்கணுமா? எல்லாதையும் உன்ன மாதிரி HR ஆளுங்க தூக்குறீங்க. ஆனா உங்கள மாதிரி HR ஆளுங்கள மட்டும் தூக்க மாட்டேங்குறாளே, ஏன்?? நீயே வேலைய விட்டுடுவே. ஊருபக்கம் வந்து விவசாயம் பாரு" என்ற ரேஞ்ச்சில் தொடரும். இதையும் கல்யாண மண்டப்த்திலோ, உறவினர்களின் வீட்டிலோ எல்லா சொந்தக்காரர்களின் முன்னாலும் கேட்டு தொலைந்து விடுவார்கள். மானம் போகும். வினோத்துக்கு இதெல்லாம கடந்த ஆறு மாதமாக பழகி விட்டது. அவன் காதல் மனைவி தான் அவனுக்கு பெரும் ஆதரவாகவும் ஆறுதலாகவும் இருப்பாள்.

வழக்கம்போல் ஆஃபிஸில் இந்த வாரமும் லிஸ்ட் ரெடி பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள். முதன் முதலில் சிலரை இவன் பேசி துரத்தியபின் இரவு முழுவதும் தூக்கமே வரவில்லை. மிகவும் குற்ற உணர்ச்சியுடன் depressed ஆக இருந்தான். நாளாக நாளாக அவன் இதயமும் இறுகி போய், பழக்கப்பட்டு விட்டது. போன வாரம் மட்டும் ஒரே நாளில் 150 பேருக்கு Pink Slip ல் Sign பண்ணினான். இந்த வாரம் 20 பேர் மட்டுமே. லிஸ்டில் ஒவ்வொரு பெயராக பார்த்தான். ரவி, ஸ்ரீதர் என ஒவ்வொருவருக்கும் கால் பண்ண வரச் சொல்லி, பேப்பரில் கையெழுத்து வாங்கிவிட்டு, அப்பொழுதே ஆக்சஸ் கார்டையும் பிடுங்கிவிட்டு வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டான்.

அவர்கள் தொங்கி போன முகத்தோடு, அடுத்து என்ன செய்வது? என தெரியாமல் நிர்க்கதியாய், நிராதரவாய் நிற்கும்போது, "இதெல்லாம் ஒரு பிழைப்பா?" என்று அவனே நினைத்துக் கொள்வான். சில பெண்களெல்லாம், அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்து "போக மாட்டேன்" என்று அடம்பிடிக்கும்போது செக்யூரிட்டி மூலம் அனுப்பி வைத்த சோக வரலாறு எல்லாம் உண்டு. கைதிகளுக்கு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்படும் வேளையில் அங்கு நிற்கும் சிறை அதிகாரிகளை நினைத்து, இவன் ஓரளவுக்கு நிம்மதியடைவான். அவர்களோடு கம்பேர் பண்ணும்போது, "நான் ஒன்றும் அவ்வளவு கொடிய வேலை செய்யவில்லை" என்று சமாதானப்பட்டுக் கொள்வான்.

கடைசியாக நித்யா, இதற்கு முன்னால் இவள் வேலை செய்த ப்ராஜெக்ட்டில் டீம் லீடாக இருந்தவள். அதே டீமுக்கு இவன் HR Incharge ஆக இருந்தான், ஒரு காலத்தில். நல்ல பழக்கம். இவளிடம் எப்படி சொல்வது என்று ஒரு நிமிடம் அவனுக்கு தெரியவில்லை. ஒரு வழியாக தயங்கி தயங்கி அவளை அழைத்து, விஷயத்தை சொன்னான்.
"I'm Sorry to tell you. You're fired. Please understand I'm helpless", என்றான்.

நித்யா, "I want to know the solid reasons for being fired. This was my last time score card and appraisal ratings" என்று ஃபைலைக் கொடுத்து கேள்வி கேட்டாள்.

அதற்கு வினோத், இத்துப்போன டேப் ரிக்கார்டர் போல எல்லாரிடமும் சொன்ன அதே காரணத்தை, "This is the Management decision and since our this quarter revenue is not enough to manage the non-billable resources" 250 ஆவது முறையாக இவளிடமும் சொல்லி, PinkSlip ஐக் கொடுத்துவிட்டான். நித்யா, பொறுமையாக தன்னுடைய தலைவிதியை நொந்து கொண்டு வெளியேறினாள்.

ஒரு வழியாக எல்லாத்தையும் முடித்துவிட்டு, ரிலாக்ஸ்டாக வீட்டுக்கு வந்தான். காலிங்பெல் அடித்தான். அடித்தான். மூன்றாவது முறை பலமாக அடித்தான். வினோத்தின் அம்மா வந்து கதவை திறந்தாள். "தூங்கிட்டீங்களா? அவளும் தூங்கிட்டாளா?" என்றான். "இல்லடா, கிச்சன்ல இருந்தேன். சாப்பிட்டீயா?" என்றாள் வினோத் அம்மா. "இல்லம்மா. எடுத்துவைங்க வரேன்." என்று சொல்லிவிட்டு முகம் கழுவி விட்டு, உடை மாற்றி வந்தான்.
"அவள் சாப்பிட்டாளா?" என்று கேட்டான். "இல்லடா, தலை வலிக்குதுன்னு சொல்லி அப்பவே படுத்தா, கூப்பிடு" என்று தட்டில் இட்லி வைத்தாள். வினோத் சத்தமாக, "நித்யா, நித்யா, வா சாப்பிடலாம்"

**************************

கல்யாண மண்டபமே களை கட்டியிருந்தது. விடிந்தால் திருமணம். முதல் நாள் இரவில் நிச்சயதார்த்தம் முடிந்து நெருங்கிய சொந்தங்கள் எனப்படும் நாலு இலக்கத்தில் மொய் தீட்டுபவர்கள் ஏ.ஸி கெஸ்ட் ரூமில் தூங்குவதற்கு முன் பாதாம்பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். வெட்டப்பட்டு சில மணிநேரங்களே ஆன ஃப்ரெஷ் வாழைமரங்கள் குலையுடன் மண்டபத்தின் வாசலில் வந்து இறங்கியது.

அதிகாலை 6 மணிக்கே மண்டபத்திற்கு கூட்டம் கூட ஆரம்பித்துவிட்டது. வினோத், மாப்பிள்ளையின் உயிர் நண்பன், நைட் முழுவதும் டெக்கரேஷன், அதிகாலையில் விருந்தினர்களுக்கு குளிக்க சுடுதண்ணீர், குடிக்க காஃபி என சகல வேலைகளையும் இழுத்து போட்டு செய்து கொண்டிருந்தான். வீட்டில் வெட்டியாக ஈஸி சேரில் உட்கார்ந்து ஹிண்டு பேப்பரை படித்துக் கொண்டிருக்கும் ரிட்டையர்டான காலனி தாத்தாக்கள் எல்லாரும் முதல் வரிசையில் உட்கார்ந்து கொண்டு சுகர் இல்லாத காஃபி கொண்டு வர சொன்னார்கள். வினோத், கிச்சனில் அவர்களுக்கு காஃபி கொடுக்க சொல்லி ஒரு பையனை அரேன்ஞ்ச் பண்ணி திரும்பும்போது தான் பார்த்தான்.

கோவப்படாமலே சிவக்கும் கன்னங்கள், ஸ்ட்ரெயிட்டனிங் பண்ண தேவையில்லாத சீரான முடி, ஸ்லீவ்லெஸ் சுடிதார், அளவான திருத்தமான முகம், ஒல்லியான தேகம் என தேவதை மாதிரி இருக்கும் அவளை முதன்முதலாக‌ பார்த்தான். பார்த்த அந்த நொடியில் அவன் மனதை பறிகொடுத்தான். நேரில் சென்று அவளுக்கும் அவளுடன் நின்று இருந்த இரண்டு தோழிகளுக்கும் காஃபி கொடுக்க வேலைக்கார பையனுடன் கொடுத்தான். பரஸ்பரம் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டனர்.

வினோத், கீர்த்தியின் தோழிகளைப் பார்த்தான். நிஷா, ரொம்ப கறுப்பாகவும், ஃபேர் & லவ்லி பயன்படுத்தி முகத்தை மட்டும் சிவப்பாக்க முயற்சி செய்தவளை அவளின் நீளமான கை ஒரிஜினல் கலரை காட்டிக் கொடுத்தது. ஆனால் மதுரை பெண்களுக்கே உரிய ஆளுமை அவளிடம் இருந்தது. வித்யா, இவளும் கறுப்பு தான், ஆனால் நிஷா அளவு இல்லை. கொஞசம் களையாகவும், சிரிக்கும்போதும் அழகாக‌ இருந்தாள்.

கல்யாணம் முடியும் வரை அவர்களை ஸ்பெஷலாக கவனித்துக் கொண்டான். மொபைல் நம்பர் பரிமாற்றங்கள் நடந்தன. மதிய உணவு சாப்பிடுவதற்காக மூவரும் வினோத்துக்காக வெயிட் பண்ணியது, அவனை பறக்க செய்தது. கீர்த்திக்கும், தன் மேல் சாஃப்ட் கார்னர் இருப்பதாக இமயமலை அளவு நம்பினான். கீர்த்தியுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது மண்டபத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் இவனை பொறாமையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதாக எண்ணி கர்வப்பட்டான்.

கல்யாணம், களேபரம் எல்லாம் முடிந்து இரண்டு வாரங்களுக்கு பிறகு வினோத், கீர்த்திக்கு கால் பண்ணி, "எங்கேயாவது மீட் பண்ணலாமா?" என்றான். அவள், "இப்போ முடியாது, வீக் எண்ட் பார்க்கலாம்" என்றாள்.

சரியாக சனிக்கிழமை காலை 9 மணிக்கு, திரும்ப கால் பண்ணி, அதே கேள்வியைக் கேட்டான் வினோத். அவள், "ஒகே. 11'o clock Spencer plaza வந்திடு" என்றாள். பலநாள் மனதில் தேக்கி வைத்து இருந்ததை எப்படியாவது இவளிடம் சொல்லிவிட வேண்டும் என்ற முடிவுடன் அங்கே போனான். அங்கே இருந்த ரெஸ்டாரென்டில் அவள் ஃப்ரெண்ட்ஸ் 5 பேருடன் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். இவனும் ஜாயின் பண்ணிக் கொண்டான். பஃபேயில் அவள் டிஷ் எடுக்க செல்லும்போது கடைசியாக அதை சொல்லியே விட்டான். அவள் இந்த மாதிரி ரியாக்ட் பண்ணுவாள் என்று அவன் நினைத்து பார்த்தது கூட இல்லை.

அவள் ஒரு பெரும் சிரிப்பு சத்தம்போட்டு சிரித்து, அவள் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து வினோத்தை எள்ளி நகையாடினாள். "எதை வச்சி நீ இப்படி எல்லாம் பேசுற? என்ன நான் அழகா இருக்கேனா? உன்ன போனாபோகுதுன்னு லஞ்சுக்கு இன்வைட் பண்ணா இப்படி காமெடியெல்லாம் பண்ற?" என்று கீர்த்தி, பாய்ஃப்ரெண்டின் மடியில் உட்கார்ந்துகொண்டே சொன்னாள். கீர்த்தி காதலை ஏற்றுக் கொள்ளாததை விட அவள் இப்படி அசிங்கப்படுத்தியது அவனை மிகவும் வெட்கப்பட வைத்தது. அந்த இடத்தை விட்டு உடனே வெளியேறிவிட்டான்.

ஒரு பெண்ணால், ஒரு கூட்டத்தின்முன் ஏற்பட்ட இந்த அவமானத்தை அவனால் அவ்வளவு எளிதில் மறக்க முடியவில்லை. அது சம்பந்தமேயில்லாமல், அவன் காலேஜில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தை நினைவுபடுத்தியது. ஒரு ஜூனியர் பெண், இவனிடம் கேண்டீனில் வைத்து ப்ரோப்பஸ் பண்ணியபோது, வினோத் அவளை எல்லார் முன்னிலையிலும் வைத்து திட்டிய சம்பவம். அப்போது அவன் சொன்னது, "உன் மூஞ்சிக்கு என் மேல ஆசையா? உன்ன மாதிரி ஆளுங்க யார்கிட்டயும் ப்ரோப்பஸ் பண்ணாதீங்க.. எவனாவது தெரியாத்தனமா உன்கிட்ட "ஐ லவ் யூ" சொன்னா உடனே ஒத்துக்கோ. அவனை மாதிரி வேற எவனும் மாட்ட மாட்டான். இனிமே உன்ன எங்கேயாவது பார்த்தேன்... அப்படியே திரும்பி பாக்காம ஓடிப் போயிடு" என்றான் கடுப்பாக. அவள் இதனால் டிஸ்கன்டினியூ ஆனபோதும் நண்பர்களுடன் கூடி சிரித்தான்.

இப்போது அவனால் காதல் நிராகரிப்பின் வலியை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. மிகவும் வருந்தினான். யாராவது என்ன ஏது என்று கேட்டால் அழுதுவிடும் மனநிலையில் இருந்தான். இரவு 12 மணி வரை அவனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. ஸ்விட்ச் ஆஃப் ஆகியிருந்த‌ செல்ஃபோனை ஆன் பண்ணினான். வரிசையாய் 4 SMS. மூன்று மார்க்கெட்டிங் SMS Aircelலிடம் இருந்து. நாலாவது "I Love you, Vinoth. Can i call you?" வித்யாவிடம் இருந்து 10.45PMக்கு வந்து இருந்தது.

மலர்ச்சியுடன், வித்யாவுக்கு கால் பண்ணினான் வினோத்.

***********************

ஒபாமாவை வைத்து ஃபேர் & லவ்லி கொடுத்து இருக்கிற ad பார்த்து இருக்கீங்களா? அநியாயம். கீழே.

காட்சி 1 

பெரியவருக்கு 54 வயது. முதன் முறையாக மைல்ட் ஹார்ட் அட்டாக் வந்து மதுரை பெரிய‌ ஹாஸ்பிட்டலில் நேற்றிரவு அட்மிட் செய்யப்பட்டார். பெரியவரின் மனைவி சென்னையில் இருக்கும் தனது மகளுக்கு ஃபோன் போட்டு உடனே வரச்சொல்லியிருந்தார்.  

மறுநாள் காலை தாயும் மகளும், சீஃப் டாக்டரைப் பார்த்தார்கள். மகள், "சார், அப்பாவுக்கு இப்ப எப்படி இருக்கு?" என்றாள். அதற்கு டாக்டர், "ஏற்கெனவே அவருக்கு B.P, சுகர் எல்லாம் இருக்கு. இப்ப அட்டாக் வேற. மைனர் தான். இனிமே அவருக்கு அதிர்ச்சி தர்ற மாதிரி எந்த விஷயத்தையும் சொல்லாதீங்க. அவர ஒரு குழந்தை மாதிரி ட்ரீட் பண்ண வேண்டிய டைம் இது." என்றார்.  

இருவரும் ரொம்ப அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டு பெரியவரின் வார்டுக்கு வந்து அவரை பார்த்தனர். பெரியவர், "சீக்கிரம் குட்டிக்கு கல்யாணம் பண்ணி முடிச்சிட்டேனா, எனக்கு எந்த கவலையும் இல்ல. நானும் நாலு அஞ்சு இடம் பாத்திருக்கேன். ஒண்ணு முடியுற மாதிரி இருக்கு. குட்டி, உனக்கு எதுவும் ஆட்சேபணை இல்லையே? அப்பா உனக்கு என்ன பண்ணாலும் நல்லது தான் பண்ணுவேன். சரியா?" என்றார். அதற்கு மகள், "எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லப்பா. நீங்க பாத்து முடிவு பண்ணிட்டா போதும்" என்றாள் கண்களில் முட்டும் நீர்த்துளியை மறைத்துக் கொண்டு.

*********************************

காட்சி 2 

சாயந்திரம் 6 மணி. வீட்டிற்கு வெளியே சாய்வு நாற்காலியில் பெரியவர் கம்பராமாயணம் படித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது 25 வயதுள்ள இளைஞன் கேட்டைத் திறந்து உள்ளே வந்தான். நேராக பெரியவரிடம் போய், "சார், நான் உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான் விஷயம் பேசுறதுக்காக வந்துருக்கேன்" என்றான். பெரியவர் ஆழமாக ஒரு பார்வை பார்த்து, "சரி, சொல்லுங்க. எதைப் பத்தி பேசணும்" என்றார். அவன், "சார், நான் ஸ்ட்ரெய்ட்டாவே மேட்டருக்கு வர்றேன். நான் உங்க பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு ஆசைப்படுறேன். நான் சென்னையில் ஒரு கார்ப்பரேட் ல மாசம் 25,000 ருபாய் சம்பளத்துல வேல பாக்குறேன். இன்னும் உங்க பொண்ணுகிட்ட கூட இதப்பத்தி பேசவே இல்ல. நேரா உங்ககிட்ட பேசலாம்னு வந்திருக்கேன்" என்று தேங்காயை உடைச்சதுபோல நச்சுனு சொல்லிவிட்டான்.  

பெரியவர் சில நிமிட யோசனைக்குப் பிறகு, "தம்பி, உங்க அப்ரோச் எனக்கு பிடிச்சுருக்கு. நானும் என் பொண்ணுக்கு வரன் தேடிக்கிட்டு இருக்கேன். என் பொண்ண அமெரிக்காவுல வேல பாக்குற பையனுக்கு கட்டிக் கொடுக்கணும் எனக்கு ஆசை. அதே மாதிரி ஒரு வரனும் வந்திருக்கு. எனக்கு நீங்க சொன்ன விஷயம் சரியாப்படும்னு தோணல. சாரி. நீங்க போகலாம்" என்று இவரும் சுற்றி வளைக்காமல் தெளிவாக சொல்லிவிட்டார். அவனுக்கு மேற்கொண்டு என்ன பேசணும் என்று தெரியவில்லை. மிகவும் ஏமாற்றத்துடன் திரும்பிவிட்டான்.

**********************************

காட்சி 3 

இரவு 10.30 மணி இருக்கும். நியூயார்க் DownTown ல் உள்ள ஃபேமஸான பாரில் வினோத், மூணு ரவுண்ட் ப்யூர் டகீலாவும், ரெண்டு ரவுண்ட் மார்கரீட்டாவும் அடித்துவிட்டு காட்டமான போதையுடன் கண்கள் சொருக‌ புலம்ப ஆரம்பித்தான். "என் வாழ்க்கைய நான் நெனச்ச மாதிரி அமைக்க முடியாம இவ்வளவு சம்பாரிச்சு, அமெரிக்காவுல மூணு வருஷம் இருந்து என்ன புண்ணியம். அவ என்கூட இல்லயே. அவ எப்படியும் எனக்கு கெடைப்பான்னு நான் நெனச்சதெல்லாம் என்னோட பைத்தியக்காரத்தனம். அவ அப்பன் மட்டும் கையில கெடச்சான். மவனே, தொலஞ்சான். இன்னிக்கோட எல்லாம் முடிஞ்சது. நாளைக்கு இந்தியாவுக்கு ஃப்ளைட். அடுத்த வாரம் கல்யாணம். எல்லாம் முடிஞ்சி போச்சி. காதலால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் எல்லாம் கடவுளின் செல்லக் குழந்தைகள். காதல் கைகூடாதவர்கள் எல்லாம் தேவதாஸின் கொ.ப.செக்கள்." என்று காட்டுத்தன‌மாக புலம்ப ஆரம்பித்து முன்னால் இருக்கும் பெஞ்சில் தலை கவிழ்ந்து கிடந்தான்.  

15 நிமிடத்திற்கு பிறகு அவனுக்கு செல்போனில் கால் வந்தவுடன் தலையை நிமிர்த்தி, பேரரிடம், "One more pomegranate Margarita please " என்று சொல்லிவிட்டு செல்போனை எடுத்து "ஹலோ" என்றான்.

*******************************

காட்சி 4  

சாயங்காலம் 5.30 மணி. கீர்த்தியும் அவள் நெடு நாள் தோழனும் பேசுவதற்கு எதுவும் இல்லாமல் பீச்சை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். கீர்த்தி, தான் பேச்சை ஆரம்பித்தாள் "நீ இப்படி பண்ணுவே என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. நான் உன்கூட நல்ல ஃப்ரெண்ட் என்கிற முறையில் தான் பழகினேன். நீ ப்ரோப்பஸ் பண்ணவுடன் உன்னை பிடிக்கவில்லையென்று உன் முகத்தைப் பார்த்து சொல்லி உன்னை கஷ்டப்படுத்த விரும்பவில்லை. உனக்கே தெரியும் எங்க ஃபேமில் பேக்ரவுண்ட் பத்தி. அப்பா, ரிட்டையர்டு ஹெச்.எம். சுகர், B.P வேற‌. எங்க அப்பாவை மீறி என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது. எனக்காக அவர் அமெரிக்காவில் இருந்தெல்லாம் மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார். நாம எப்பவுமே நல்ல ஃப்ரெண்ட்ஸாவே இருப்போம். சரியா" என்றாள்.  

அதற்கு அவன், "சரி, ஓ.கே. நானும் இன்னும் ரெண்டு வருஷத்துக்குள்ள‌ அமெரிக்கா போயிடுவேன். இத வச்சு உங்க அப்பாகிட்ட பேசுனா என்ன?" என்றான். "அதெல்லாம் முடியாதுடா. எங்க அப்பாகிட்ட கல்யாண விஷயத்துக்காக நான் argue பண்றத நான் விரும்பல." என்று சோகத்துடன் சொல்லி முடிக்க, அவள் வீட்டில் இருந்து அம்மா கால் பண்ணி பேசினார்.  

ஃபோனை வைத்து விட்டு இடிந்து போனாள். "அப்பாவுக்கு ஹார்ட் அட்டாக். நான் உடனே மதுரை போகணும்." என்று சொல்லி முடித்துவிட்டு ஓடினாள்.

*********************************

காட்சி 5  

காலை 9 மணி. வீட்டிலிருந்து எல்லாரும் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு நிச்சயதார்த்ததிற்கு வந்துவிட்டார்கள். இரு வீட்டாரும் தாம்பூலம் மாற்றிக் கொண்டார்கள். கூட்டத்தில் ஒருவர், "என்னப்பா, அமெரிக்காவுல இருக்குற தம்பி எப்போ வரும்? நிச்சயதார்த்தமும் முடிஞ்சிருச்சி" என்றார். அதற்கு கல்யாண வீட்டாரிடம் இருந்து, "தம்பிக்கு இன்னைக்கு நைட் ஃப்ளைட். நாளைக்கு சாயந்தரம் வந்துருவாப்ப்புல" என்று பதில் வந்தது. 

மனைவியை அருகில் அழைத்து, "வினோத்துக்கு கால் பண்ணு. அவன் எப்போ கெளம்புறான். எல்லாம் பேக் பண்ணிட்டானா? இங்க இவிங்க கேக்குற கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியல" என்றார். "வினோத்து, நான் அப்பா பேசுறேண்டா. எப்படி இருக்கா. என்ன ஆச்சு? கொரலு ஒரு மாதிரி இருக்கு? ரொம்ப பனியா?" என்றார் அப்பா. "அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லப்பா. ரூம்ல சிக்னல் இல்ல. எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சிருச்சா" என்றான் வினோத்.  

"அதெல்லாம் நல்லா முடிஞ்சிருச்சுப்பா. அப்படியே வரும்போது கல்யாண பொண்ணுக்கு எதுனாச்சும் தங்கத்துல நல்ல பொருளா பாத்து வாங்கிட்டு வாப்பா" என்றார் அப்பா. "சரிப்பா. கண்டிப்பா வாங்கிட்டு வரேன். நாளைக்கு ஃப்ளைட்ல ஏறுறதுக்கு முன்னாடி நான் கால் பண்றேன். வச்சிடுறேன்" என்று சொல்லி போனை வைத்தான் வினோத்.

*****************************************

காட்சி 6 (க்ளைமேக்ஸ்)

திருமண மண்டபம். "கெட்டி மேளம், கெட்டி மேளம்" என்று ஐயர் முழங்க "டும் டும் டும்" என்று மேள சப்தத்துடன் மாப்பிள்ளை தாலி கட்டினான். "மெட்டி போடணும், பொண்ணோட அண்ணன் இல்ல தம்பிய வர சொல்லுங்கோ" என்றார் ஐயர். அம்மாவிடம் மெட்டியை வாங்கி கீர்த்தியின் காதல் கணவனின் காலில் மெட்டி அணிவித்தான் வினோத்.  

சொந்த பந்தங்களிடம் பூரிப்புடன் "பாப்பாவுக்கு முடிச்சாச்சு. அடுத்த முகூர்த்ததுலயே பையனுக்கும் கல்யாணம். எல்லாரும் கண்டிப்பா வந்துடனும்" என்று அன்பு கட்டளை போட்டுக் கொண்டிருந்தார் பெரியவர்.

*****************************************

மாலை வேளை. மேற்கே, சூரியன் பகலெல்லாம் சுட்ட களைப்பில் மேகத்தின் பின் ஒளிந்து கொண்டு கண்ணாமூச்சி ஆடிக் கொண்டிருந்தார். ஒழுங்காகவும் அழகாகவும் வெட்டப்பட்ட புல்வெளி. அங்கொன்று இங்கொன்றுமாக நாலைந்து பேர் அந்த புல்வெளியில் இருந்தனர். ஒருவர் கண்களைத் திறந்து கொண்டு தியானம் பண்ணுவதுபோல் சம்மணமிட்டு உட்கார்ந்திருந்தார். தாடி வைத்த ஒருவர் காதல் தோல்வி பாடல்களை சத்தமாக பாடிக் கொண்டுருந்தார், கண்களில் கண்ணீர் தாடை வரை ரோடு போட்டுக் கொண்டிருந்தது. அங்கு ஒருவர் தி.மு.க என்றும் இன்னொருவர் இல்லை அ.தி.மு.க தான் தேர்தலில் வெற்றி பெறும் சீரியஸாக வாய்ச்சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தனர். கண நேரத்தில் அவர் அடித்துக் கொண்டு சண்டை போட ஆரம்பித்தனர்.

இந்த சண்டையை வேடிக்கை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்த போது அவள் தான் உட்கார்ந்திருக்கும் அதே பெஞ்ச்சில் இன்னொரு இளைஞனும் உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டாள். அழகாக ஹேர்கட் பண்ணி ரொம்ப ஸ்மார்ட்டாக அவன் இருந்தான். அவள் பார்த்த அதே விநாடியில் அவனும் பார்த்து விட்டதால் இருவரும் சம்பிரதாயத்திற்கு சிரித்துக் கொண்டனர். பத்து நிமிட இடைவேளைக்கு பிறகு அவன் ஆரம்பித்தான், "ஹாய், என் பேரு வினோத், உங்க பேரு என்ன?" அதற்கு அவள், "என் பேர் கீர்த்தி!" என்று சொல்லி அமைதியானாள்.

சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு, வினோத் மெதுவாக "நான் இங்கே தான் ரூம் நம்பர் 108ல‌ இருக்கேன். சொந்த ஊர் கோயமுத்தூர். நல்லபடியா இன்ஜினியரிங் முடிச்சிட்டு நெறைய கம்பெனி ட்ரை பண்ணேன். சில கம்பெனியில HR இன்டெர்வியூ வரைக்கும் போவேன். அங்கே என்னோட இங்கிலீஷ் fluentடா இல்லனு திருப்பி அனுப்பிச்சுடுவாங்க.. ஒண்ணும் க்ளிக் ஆகவே இல்ல. யார் கூடவும் பேசாம, ஒழுங்கா சாப்பிடாம, வெறித்தனமா, நைட் பகல்ன்னு எதுவும் பார்க்காம படிச்சேன். சரி ஒரு சேஞ்ச்சுக்கு அம்மா அப்பா கொஞ்ச நாள் இங்கே தங்கிட்டு வர சொன்னாங்க. அப்புறம் நீங்க இங்க எப்படி வந்தீங்க!" சொன்னான்.

"என் சொந்த ஊர் தஞ்சாவூர். நான் பி.காம் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஹாஸ்டலில் என்னுடன் தங்கியிருந்த‌ க்ளோஸ் ஃப்ரெண்ட் ஒருத்தி ஒருவனை சின்சியரா லவ் பண்ணினாள். அது எப்படியோ அவள் வீட்டில் தெரிந்து பெரிய பிரச்சினை ஆகிவிட்டது, அவனை அடித்து துவைத்து விட்டனர். அதை ஒரு நாள் இரவில் என்னிடம் சொல்லி ரொம்ப அழுதாள், அவன் இல்லாமல் என் வாழ்க்கையே இல்லை என்று புலம்பினாள். நான் அவளை ஆறுதல் படுத்தி தூங்க வைத்தேன். மறுநாள் காலையில் நான் எழுந்தபோது என் தலைக்கு மேலே அவள் தூக்கு மாட்டி தொங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அதை பார்த்து நான் அதிர்ச்சியாகி, ஓவென்று கத்தி அழுது கொண்டே மயக்கம் போட்டு விட்டேன். அதற்கு பின் எனக்கு எப்பவுமே அது தான் என் கண் முன்னே நிற்கிறது. பைத்தியம் மாதிரி ஆகி விட்டேன். என்னால் எதிலும் கான்சென்ட்ரேட் பண்ண முடியவில்லை. அதான் இங்க ரெஸ்ட் எடுக்க வந்திருக்கிறேன்" என்று அழுது கொண்டே சொல்லி முடித்தாள்.

"இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினையே இல்லங்க. சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். நல்லா படிங்க. படிச்சி முடிச்சிட்டு வேலை தேடுறது தான் உலகத்திலேயே கொடுமையான விஷயம். லக் இருந்தா சீக்கிரம் கெடச்சிடும். என்னைய‌ பாருங்க. 27 வயசாகியும் இன்னும் வேல கெடைக்காம திரியுறேன்." என்றான் வினோத்.

கீர்த்தி, அதற்கு சீரியஸாக, "இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினையாங்க. வேல கெடைக்கலேன்னா, தனியா பிசினஸ் பண்ணலாம். ஆனால் க்ளோஸ் ஃப்ரெண்ட் சாவ கண் முன்னே பார்க்குறது எவ்வளோ கொடுமையான விஷயம் தெரியுமா? யாருக்கும் இந்த மாதிரி நெலமையெல்லாம் வரவே கூடாதுங்க" என்றாள்.

இந்த மாதிரி கொஞ்ச நேரம் இருவரும் மாறி மாறி தங்கள் தரப்பு சோகங்களைக் கொட்டிக் கொண்டே இருந்தனர். வினோத், சமாதானத்துடன் "ஓ.கேங்க, உங்களுக்கு நான் சப்போர்ட்டா இருக்கேன். கொஞ்சம் கொஞ்சம் உங்களுக்கு அந்த சோகத்த‌ மறக்கறதுக்கு நான் ஹெல்ப் பண்றேன். இனிமே நாம ரெண்டு பேரும் ஃப்ரெண்ட்ஸ். சரியா?" என்றான். கீர்த்தி, சிரித்தபடி "ஃபைன், நாம ஃப்ரெண்ட்ஸ். என்கிட்டயும் சொந்தமா தொழில் தொடங்குறது பத்தி நெறைய ஐடியாஸ் இருக்கு. உங்க வேல என் பொறுப்பு. ஒ.கே வா?" என்றாள்.

நேரம் இரவு 6.30ஐ தாண்டி 7 க்கு அருகே நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தில் ஒருவர் கத்தும் சத்தமும், பெல் அடிக்கும் மணியோசையும் கேட்டது. "நேரமாச்சு, எல்லாரும் வாங்க. ப்ரேயர் பண்ணனும்." புல்வெளியை ஒட்டிய காம்பவுண்ட் போர்டில் உள்ள லைட்டை யாரோ போட்டார்கள்.

"கற்பகம் மனநல காப்பகம், சென்னை" என்று டியூப் லைட்டில் போர்டு வெண்மையாக மின்னியது.

******************************************

குறிப்பு: மற்ற கதைகளுக்கும் இந்த கதைக்கும் துளியும் சம்பந்தம் இல்லை. நான் எழுதும் சிறுகதைகளின் பெயரும், கேரக்டர்களின் பெயரும் ஒன்றாக வைக்க வேண்டும் என்பது என் ஆசை.

கீர்த்தியின் அம்மா இறந்து ஒரு வாரம் ஆகிவிட்டது. அவள் அம்மாவின் இறப்பு வினோத்துக்கும் பெரிய இழப்பு தான் என்றாலும், அவனால் எப்படி கீர்த்தியை சமாதானப் படுத்துவது என்று தெரியவில்லை.

கடிகாரம் மாலை 5 மணியை எந்நேரமும் தொட்டுவிடும் தூரத்தில் இருந்தது. சீக்கிரம் அரக்க பரக்க எல்லா வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு ஆபிஸை விட்டுக் கிளம்பினான் வினோத். இந்நேரம் கீர்த்திக்கு கிளாஸ் முடிந்து இருக்கும். எனக்காக வெயிட் பண்ணிக் கொண்டு இருப்பாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு வண்டியை 60கி.மீ ஸ்பீடில் விரட்டினான். வினோத் நினைத்தது போலவே அவள் 10 நிமிடம் காத்திருந்தாள்.

அவளை பிக்கப் பண்ணிக் கொண்டு மெதுவாக வண்டியை செலுத்தினான். அவள் இன்னும் அந்த சோகத்தில் இருந்து விடுபடவில்லை. அவன் முதுகை நன்றாகக் கட்டிப்பிடித்து கொண்டாள். அவன் நேராக சரவணபவனுக்கு வண்டியைச் செலுத்தினான். இருவரும் காஃபி சாப்பிட்டபின் வினோத் மெதுவாகக் கேட்டான், "உனக்கு தான் சூர்யா படம் என்றால் ரொம்ப பிடிக்கும்ல, நாம ரெண்டு பேரும் வாரணம் ஆயிரம் படத்துக்கு போகலாமா??" என்றான், அவள் இறுக்கமான மூடை மாற்றுவதற்காக‌. அவள் "ம்ம்" என்றாள்.

காஃபி குடித்து விட்டு தியேட்டர்க்கு செல்லும்போது டைம் சரியாக இருந்தது. இன்டெர்வெல்லில் அவளுக்கு பிடித்த சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் வாங்கிக் கொடுத்தான். படம் பார்க்கும் போது வழக்கமான உற்சாகம் அவளிடம் இல்லை. படத்தை முடித்த பிறகு டிபன் சாப்பிடும்போது வினோத் ஆரம்பித்தான், "படம் பிடிச்சிருந்ததா?? சூர்யா நல்லா நடிச்சிருக்கான்ல??" என்றான். கீர்த்தி, "ஆமாம், படம் ஓ.கே" என்றாள். வினோத், "முடிச்சிட்டு அப்படியே பீச்சில் வாக் போகலாமா???" என்றான். கீர்த்தி, "சரி" என்றாள்.

பெசன்ட் நகர் பீச் வெளியே வண்டியை நிறுத்திவிட்டு இருவரும் பீச் மணலில் கால் புதைத்து நடந்து சென்றனர். மெர்க்குரி விளக்கின் உபயத்தால் கொஞ்ச தூரம் மஞ்சள் வெளிச்சம் இருட்டுடன் கலந்து ஏகாந்தமாய் கடற்காற்றும் வீசிக் கொண்டிருந்தது. கீர்த்தி வினோத்தின் கைகளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டாள். ஒரு இடத்தில் இருவரும் அமர்ந்து கொண்டனர்.

வினோத், "கீர்த்தி, வாழ்க்கையில் என்ன நடக்கும், எப்போது நடக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது. நல்லது நடந்தால் நாம் சந்தோஷப்படுவதைப் போல சோகத்தையும் தாங்கிக் கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்" என்று மெதுவாக ஆரம்பித்தான். கீர்த்தி, "அதெல்லாம் சரி, இத்தனை நாள் கூட இருந்த அம்மா, இப்போது இல்லை என்று நினைக்கும்போது எனக்கு அழுகையாக வருகிறது. இந்த உலகத்தில் எல்லோரையும் விட ஏன் உங்களை விடவும் எனக்கு அம்மாவைத் தான் ரொம்ப பிடிக்கும்" என்று உணர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் உடைந்து அழத் தொடங்கினாள். சில நிமிட நேரம் ஆழ்ந்த அமைதி. கடல் இப்போது ரொம்ப ஆக்ரோஷமாக இருப்பது போல் இருந்தது. வினோத், "இப்படியே அழுது கொண்டு இருந்தால் உன்னால் எதிலும் concentrate பண்ண முடியாது. இந்த அழுமூஞ்சியை உங்க அம்மாவுக்கும் பிடிக்காது" என்று சூழலின் மௌனத்தை உடைத்தான். கீர்த்தி ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக, "ஆமாம் நான் அழுதால் என் அம்மாவுக்கு பிடிக்காது. இனிமேல் நான் அழமாட்டேன்!!!" என்றாள் உறுதியான குரலில்.

இருவரும் வீட்டுக்கு கெளம்பினார்கள். வீட்டில் அவள் படுத்துத் தூங்க எல்லாவற்றையும் அரேஞ்ச் பண்ணிக் கொடுத்து அவளை தூங்க சொன்னான். கீர்த்தி சிறிது நேரம் கண்மூடிப் படுத்தாள். அவளுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. கீர்த்தி வினோத் அருகில் வந்து "என் பக்கத்தில் படுத்துக்கோ, எனக்கு பயமாக இருக்கிறது" என்றாள். வினோத்தும் அவன் அருகில் படுத்துக் கொண்டான். கீர்த்தி, வினோத்தை நன்றாக கட்டிபிடித்துக் கொண்டு அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டு சொன்னாள் "I LOVE YOU, DADDY!!!!"

வினா 100 கனாவும் 100, விடை சொல்லடி-I கதைக்கு இங்கே க்ளிக்கவும்

குறிப்பு: முதல் கதைக்கும் இந்த கதைக்கும் துளியும் சம்பந்தம் இல்லை. நான் எழுதும் சிறுகதைகளின் பெயரும், கேரக்டர்களின் பெயரும் ஒன்றாக வைக்க வேண்டும் என்பது என் ஆசை.

அமெரிக்காவில் இருக்கும் ரோஸ்மேரி, கண் பரிசோதனைக்காக கண் பரிசோகரைப் பார்க்க கிளினிக் சென்று வெயிட் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறார். ரோஸ்மேரிக்கு கிட்டதட்ட ஒரு 45 வயது இருக்கலாம். முகமெல்லாம் சுருங்கி, கண் உள்ளே சென்று பார்ப்பதற்கு பரிதாபமாய் இருந்தாள். ஆன்ட்டியில் இருந்து பாட்டியாகும் ஸ்டேஜில் ஏறக்குறைய இருக்கிறார். அப்படியே சுற்றும் முற்றும் பார்த்துக் கொண்டு இருந்த அவர், தற்செயலாக டாக்டர் பெயரை பார்த்தார். சில விநாடிகளில் அவர் நினைவில் ஃப்ளாஷ் அடித்தது. இந்த பெயரை எங்கேயே கேள்விப்பட்டிருக்கிறோமே என்று ஆழ்ந்த யோசனையில் இறங்கினார். அதற்கு கைமேல் பலன் கிடைத்தது.
டாக்டர் எட்வின் டக்ளஸ் வேறு யாரும் இல்லை. மேரியுடன் ஸ்கூலில் ஒன்றாக படித்தவர். நன்றாக வாட்டசாட்டமாக உடல்வாகுடன் அட்டகாசமான புன்னகையுடன் இருந்த எட்வின் முகம் மேரியின் மனதில் ஊஞ்சாலாடியது. அந்த காலத்தில் எட்வின் மீது க்ரஷ்ஷுடன் அவனுக்கு தெரியாமல் சைட் அடித்த ஜெகஜாலகுமாரி தான் இந்த மேரி. 25 வருஷத்துக்கு அப்புறம் மீண்டும் எட்வினை சந்திக்க ரொம்ப ஆவலாக அவள் வெயிட் பண்ணிக் கொண்டு இருந்தாள்.

அவள் முறையும் வந்தது. உள்ளே சென்று எட்வினை சந்தித்தாள். எட்வின், முன் தலையில் லேசான வழுக்கையுடன், உடல் சற்று பெருத்து, மூக்கு கண்ணாடி அணிந்து இருந்தான். பரவாயில்லை, இவனுடன் கம்பேர் பண்ணும்போது நான் கொஞ்சம் இளமையாகத் தான் இருக்கிறேன் என்று நினைத்துக் கொண்டாள். சில நிமிட தயக்கத்திற்கு பிறது மேரி தான் ஆரம்பித்தாள்.

"எட்வின், என்னை நியாபகம் இருக்கா??? சின்ன வயதில் நீ என் க்ளாஸில் தான் இருந்தாய்" என்று கேட்டாள் மேரி. அதற்கு எட்வின் சொன்ன பதிலை அவள் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. அவள் முகம் சுறுங்கி அவமானத்தால் தலையைக் குனிந்து கொண்டாள். அதற்கு அடுத்து அவள் எதுவும் பேசவில்லை.

எட்வின் சொன்ன பதில் இது தான், "அப்படியா!!! அப்ப நீங்க எனக்கு எந்த சப்ஜெக்ட் க்ளாஸ் எடுத்தீங்க".

Moral of the Story: தன் ஒத்த வயதுள்ள ஒருவரை பார்க்கும்போது "அவனை/ளை விட நான் தோற்றத்தில் மிகவும் இளமையாக இருக்கிறேன்" என்று நீங்கள் நினைத்தால் சந்தேகமே இல்லை, நீங்கள் தான் வயதான தோற்றத்துடன் இருக்கிறீர்கள்.

***********************************

அப்படி இப்படி என்று எழுத ஆரம்பித்து ஒரு மாதம் ஓடிவிட்டது. என்னுடைய blogger template ஐ மாற்றிவிட்டு புதிதாக ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்து உள்ளேன். முன்னதை விட இது சிறப்பாக இருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

வினோத்திற்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. கீர்த்தி என்ன சொல்வாள், எப்படி ரியாக்ட் பண்ணப் போகிறாள் என்பதை நினைக்கும் போது பகீர் என்றது. உலகத்தில் இருக்கும் எல்லா கடவுளையும் வேண்டிக் கொண்டான்.

அதற்கு முன் குட்டி ஃப்ளாஷ்பேக். வினோத்தும் கீர்த்தியும் சிறந்த காதலர்கள். கல்லூர்யின் மூன்றாம் ஆண்டின் இறுதியில் தன் காதலை கீர்த்தியிடம் ப்ரோப்பஸ் பண்ணினான் வினோத். நீண்ட இடைவேளைக்குப் பின் காதலை ஏற்றுக் கொண்டாள் கீர்த்தி ஒரு பெரும் நிபந்தனையுடன். கல்லூரி முடியும் வரை இன்னும் ஒரு வருடம் யாருக்கும் தெரியக்கூடாது, நாம் செட்டில் ஆகும் வரை இது ஒரு தடைக்க்ல்லாக இருக்ககூடாது. வினோத் மிகவும் சந்தோசமாக ஏற்றுக் கொண்டான்.

ஆனால் இன்று கடைசி செமஸ்டர் ப்ராஜெக்ட் செமினார் முடிந்து க்ளாஸ் ரூம் வரும் போது கொட்டை எழுத்தில் Vinodh loves Keerthi என்று போர்டு வெண்மையில் மின்னியது. வினோத் பார்த்து பேயறைந்த‌து போல் ஆனான். கீர்த்தி செமினார் முடிந்ததும் நேராக‌ ஹாஸ்டல் சென்று விட்டாள். அதற்க்குள் விஷயம் காலேஜ் முழுவதும் பரவியது. எல்லாரும் துக்கம் விசாரிக்க ஆரம்பித்து விட்டர்கள். அவர்களுக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் வினோத் நகத்தை கடித்துக் கொண்டிருந்தான். நேராக telephone பூத் சென்று லேடிஸ் ஹாஸ்டல்க்கு ஃபோன் பண்ணி 5 மணிக்கு கேண்டீன் வருமாறு சொல்லி அவளை எதுவும் பேச விடாமல் ஃபோனை வைத்து விட்டான் வினோத்.

வினோத் 4.30 லிருந்து கேண்டீனில் வெயிட் பண்ண ஆரம்பித்தான்."இது gossip என்று சொல்லி விடலாமா இல்லை உண்மையை எல்லாரிடமும் சொல்லி விடலாமா?" என்று பலவாறு யோசித்து கையில் எதுவும் மிச்சமில்லாமல் எல்லா நகத்தையும் கடித்து விட்டிருந்தான். சரியாக 5.10க்கு அவள் வந்தான். கொஞ்சம் கூட டென்சன் ஏதும் இல்லாமல் சாந்தமாக வந்த அவளைப் பார்த்து ஓரளவு சந்தோஷப்பட்டான்.

அவள் ரெண்டு வெஜ் சாண்ட்விச்சும், காஃபி ஆர்டர் பண்ணி விட்டு அவன் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள். எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று தெரியாமல் அவள் கண்களைத் தவிர கேண்டீனில் உள்ள மத்த எல்லாத்தையும் நோட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்தான். 5 நிமிட pin drop silenceக்கு அப்புறம் கீர்த்தி ஆரம்பித்தாள் "இனிமேல் வித்யாவிடம் அதிகம் பேசாதே. Placement interview papers எதுவும் அவளுக்குக் கொடுக்காதே, Infosys ல் வேலை கெடைத்த கெத்துடன் பசங்ளுடன் சேர்ந்து ஊர் சுற்று. வித்யா உன்னைக் காதலிப்பதாக ஹாஸ்டல் முழுவதும் சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறாள். பிப்ரவரி 14 உன்னிடம் ப்ரோபஸ் பண்ணுவதற்காக greetings card ரெடி பண்ண ஆரம்பித்து விட்டாள். அதனால் வரும் வீக் எண்ட் நாம் ஊருக்குப் போய்விடலாம். சரியா?" என்று ஒரே மூச்சில் சொல்லி முடித்து விட்டு கிளம்பத் தயாரானாள்.

நான், "சரி, ஓ.கே..ஆனால் க்ளாஸில் யார் அப்படி எழுதுனது, யாராவது கேட்டால் நான் என்ன சொல்லுவது" என்று கேள்விக்குறியுடன் அவளை நிறுத்தினேன். அதற்கு அவள், "அதை எழுதியதே நான் தான், இனிமேல் எவளாவது உன் பின்னால் சுற்றுவாள்??!!!" என்று சொல்லி விட்டு ஒரு பார்வை, என்னிடம் வெட்கத்துடன் என் காதலுக்கு ஓகே சொன்னபோது பார்த்த அதே பார்வையுடன் சிரித்து விட்டு ஓடி விட்டாள்.

நான் ஆனந்த அவஸ்தையுடன் வைரமுத்து எழுதிய "வயிற்றுக்கும் தொண்டைக்கும் இடையே உருவமில்லாத உருண்டையுடன்" யாருக்கும் தெரியாமல் சிரித்துக் கொண்டு உலகத்துக்கே சொன்னேன் "I love Keerthi, she loves me"

கீர்த்தி - நீ வினாவும் நூறு, என் கனாவும் நூறு